Ik blijf een rasoptimist

In mijn weekanalyse van vorige week zat ik wederom verkeerd. Ik had het idee dat we de bodem wel gezien hadden en begin vorige week leek het daar ook op. Later in de week kwam Bernanke met zijn opmerkingen over het eventueel stopzetten van de QE maatregelen en gingen de…

In mijn weekanalyse van vorige week zat ik wederom verkeerd. Ik had het idee dat we de bodem wel gezien hadden en begin vorige week leek het daar ook op. Later in de week kwam Bernanke met zijn opmerkingen over het eventueel stopzetten van de QE maatregelen en gingen de beurzen zwaar onderuit.
De grote vraag is of Bernanke nog wel echt kán stoppen met extra geld drukken. We zijn verslaafd geraakt en afkicken zal lastig zijn. Wat Bernanke wel voor elkaar kreeg, is de beurs een beetje afkoelen. Het is namelijk wel al te zot, een economie die niet vooruit te branden is, heel veel extra geld dat gedrukt wordt, en vervolgens een beurs die maar blijft stijgen. Dat gaat een scheefgroei geven die op gaat vallen. De beurs moet wel stijgen, maar niet te extreem.
De AEX verloor donderdag en vrijdag in totaal zo’n 12 punten. We kwamen daarmee op de steun van de bodems in april uit. De grote vraag is dan natuurlijk of die bodems van karton, of van beton zijn…
Daar de bodem van februari er nog maar nét onder lag, ga ik er van uit dat de bodems toch een behoorlijke stevigheid hebben en dat we deze week dan toch eindelijk de door mij verwachte herstelbeweging gaan maken. Ondertussen realiseer ik me dat ik behoorlijk begin te klinken als een stuk analoog horloge. Dat staat ook twee keer per etmaal exact gelijk.
Ik ben blijkbaar een rasoptimist en ook nu ga ik deze week voor een wat hogere AEX