Argentinië (Griekenland) bankroet (Walter Matthijssen)

Reeds meerdere malen heb ik geschreven over het eigenwijze Argentinië. De presidente Cristina Kirchner houdt er eigenaardige economische principes op na. Torenhoge import belastingen en een bijna verbod op het kopen van buitenlandse producten.
Voor een tweede maal ligt echter een faillissement op de loer.
Wat is er aan de hand.
In 2001 raakte Argentinië verwikkeld in een grote economische crisis. De Argentijnse overheid leefde sinds de dictatuur van Jorge Videla (1976-1983) op veel te grote voet (Ref: Europa/Griekenland). Toen de Argentijnen in de jaren ’90 hun munt, de peso, kunstmatig vastklonken aan de dollar – 1 dollar was 1 peso waard – ging het mis. (Ref: Drachme/Euro)
Buenos Aires moest enorme sommen geld lenen om die koers van 1 tegen 1 vast te houden. De Argentijnse economie raakte langzaam maar zeker in het slop. In het voorjaar van 2002 was de rek eruit en ging Argentinië in wanbetaling op bijna haar hele staatsschuld, toen zo’n €70 miljard. (Ref: Staatschuld in 2014 Belgie 381 miljard, Nederland 454 miljard). Beleggers raakten in paniek en verkochten massaal hun aandelen, de beurs van Buenos Aires crashte. Spaarders voelden onraad en haalden hun spaarcenten van de bank. De een na de andere bank ging failliet. (Ref: Cyprus 2013)
De koers van de peso tegen de dollar werd losgelaten en de peso devalueerde met bijna 300 procent. (Ref: Griekse Drachme als Griekenland uit de Euro?) Een totale ineenstorting van het lokale financiële systeem en een economische crisis waren het gevolg. Er waren uiteraard ook hele hopen Staatsobligaties uitgegeven en Argentinië (Ref: Griekenland) moest een haircut toepassen op de terugbetaling hiervan. Het land kwam met een voorstel dat de obligatiehouders 70% op hun buik mochten schrijven en dus maar 30% terugbetaald kregen! Die 30% was beter dan niks, en met het mes op de keel accepteerden 92% van de beleggers het voorstel. Behalve een kleine groep beleggers onder leiding van de Amerikaanse multimiljardair Paul Singer. Hij stapte naar de rechter om volledige terugbetaling te eisen van de Argentijnen en met succes. Afgelopen week kwam na acht jaar procederen een einde aan het juridische gevecht. Argentinië verloor en moet voor het einde van deze maand meneer Singer het volle pond terugbetalen, zo’n €1 miljard. President Kirchner weigert dat omdat volgens haar de andere beleggers die wél een deal sloten met Argentinië dan ook het volle pond terug willen hebben en dan kan de rekening plots oplopen tot liefst €12 miljard. Dus dreigt een nieuw bankroet. Spaartegoeden confisceren zit er niet meer in, want de Argentijnen zijn door ervaring slimmer geworden, en sparen in Dollars in het buitenland. De schuldeisers van het land zijn van plan beslag te leggen op de bezittingen van de Argentijnse overheid. Deze schuldeisers zijn bereid ver te gaan om hun geld terug te krijgen. Zo dreigen ze tankers met benzine, stookolie en LPG, die onderweg zijn uit het Midden-Oosten naar Argentinië, in beslag te nemen. Binnen een week staan dan de ruim 500 buslijnen in en rond de hoofdstad Buenos Aires stil. De winter is echter ook begonnen op het zuidelijk halfrond. Het zal daar dan niet warm zijn! Op 30 juni was het betaaldag voor Argentinië. Dan moest Argentinë de hedgefunds betaald hebben of ze zijn failliet. Ze hebben nu een uitstel van 30 dagen gekregen.

No money.
Laat dit een voorbeeld voor u zijn dat landen ook failiet kunnen gaan. Hoe komt het dan dat Griekenland niet failliet is? Doordat  “Europa” geld kan toveren en het aan Griekenland “lenen”. Op 2 mei 2010 maakten de eurolanden en het IMF bekend Griekenland te willen steunen met een lening van 110 miljard euro, verspreid over drie jaar. Begin mei 2011 werd duidelijk dat de EU en Griekenland in gesprek waren over een aanvullende lening, en op de eurotop van 21 juli 2011 werd Griekenland deze langlopende lening van 109 miljard euro toegezegd, tegen een lage rente van 3,5%. Eind 2012 gaf de Duitse kanselier Merkel, te kennen dat er in 2014 kwijtschelding overwogen kan worden. Jammer genoeg heeft Argentinië zo geen tovenaars als de EU om geld te toveren en kwijt te schelden. De Verenigde Staten hebben net zoals in de Efteling wel een “ezeltje strek je” staan, die schijt iedere maand miljarden als je aan zijn staart trekt (Quantative Easing). Zowel Amerika als Europa slagen er in hun schuldenmonster zoet te houden met verzonnen geld. Volgens mij tot de dag van de grote reset.