Arme buy-and-hold-beleggers in commodities

Vorige week kreeg ik de vraag waarom commoditybeleggers de laatste tijd maar niets verdienen. Ik vond een mooi plaatje om dit te illustreren. Grondstoffen zijn de laatste jaren een ware hype geworden…. Vorige week kreeg ik de vraag waarom commoditybeleggers de laatste tijd maar niets verdienen. Ik vond een mooi plaatje om dit te illustreren. Grondstoffen zijn de laatste jaren een ware hype geworden. Diverse bekende goeroes hebben aangegeven sterk in grondstoffen te geloven, zoals Jim Rogers, David Fuller en Marc Faber. Over deze kleine assetcategorie is relatief heel veel geschreven. En dan niet alleen over commodities in het algemeen, maar vooral ook over specifieke commodities als goud en olie.
Het verhaal achter beleggen in grondstoffen klinkt erg plausibel. De voorraden van veel grondstoffen raken langzaam uitgeput. En landen als China en India hebben, vanwege hun hoge economische groei, een steeds groter wordende dorst naar grondstoffen. Toch heeft de commoditybelegger de laatste twee jaar totaal niet gepresteerd, om het maar even op z’n zachtst uit te drukken.
Let wel, ik heb het even over een belegger, niet een speculant. Dus iemand die goed spreidt (in dit geval dus over meerdere commodities) en een wat langere horizon heeft. De enorme teleurstelling zit hem enerzijds in de meer dan halvering van de prijzen in 2008, anderzijds ook in lage rendementen dit jaar. Wat betreft dat laatste: er is in de spotprijzen weliswaar (flink) herstel, maar daar is de belegger niets mee opgeschoten. Dat laatste wil ik graag toelichten.
Ik baal er zelf eerlijk gezegd ook van, dat het niet opschiet met commodities. Ik heb namelijk in april dit jaar in Beleggers Belangen gezegd dat commodities weer interessant zijn. Klik hier voor het artikel. Ik gaf maar liefst vijf positieve factoren en eerlijk gezegd sta ik nog steeds achter dit verhaal. Maar goed, we zijn als beleggers, zoals gezegd, nog geen stap verder. Wat zijn daarvoor de oorzaken?
Het handigst is om de verklaring te illustreren met een figuur die ik vond op IndexUniverse, een figuur die overigens weer afkomstig van het laatste S&P GSCI Report. De figuur in het weekblad geeft voor dit jaar (YTD) de rendementen (Total Returns) van de verschillende commodities aan (donkerblauwe staafjes) op basis van de futures. We nemen de futures omdat we zo in praktijk in commodities beleggen. Fysiek aankopen is niet handig.
Sommige commodities doen het goed, zoals lood, koper en suiker, andere doen het slecht, zoals biggen, tarwe en gas. Belangrijke commodities waar iedereen naar kijkt, zoals olie of goud, staan respectievelijk vlak of iets hoger dit jaar. Per saldo lijkt er dus wel winst te zijn als je alle donkerblauwe staafjes middelt. Maar het eerste probleem voor ons is dat commodities in dollars verhandeld worden. In euro’s staat er gewoon per saldo een min.
Als je het dollarrisico had gehedged, was er waarschijnlijk nog wel een (bescheiden) winst geweest. Voor echte commoditykenners toont de grafiek nog iets anders dat heel interessant is om te melden. De lichtblauwe staafjes tonen het rendement (positief of negatief) dat het gevolg is van het doorrollen van de futures en de rente op de margins.
Een buy-and-hold-belegger in futures heeft, naast zijn koerswinst op de onderliggende waarde, ook te maken met kosten (of opbrengsten) van het handelen in futures, te weten het doorrollen en de rente op de margin, feitelijk gewoon de kosten (of opbrengsten) om in commodities belegd te blijven. Opvallend is dat die kosten dit jaar fors zijn. Dit heeft te maken met de termijnstructuur waarin veel commodities zitten (contango) en de lage renteopbrengsten op de margin.
Bij olie is het helemaal duidelijk. Hier hebben we een Total Return van ongeveer 0% dit jaar, maar de kosten van de buy-and-hold-belegger in olie waren maar liefst bijna 60%. De spotkoers van olie (in dollars) is weliswaar met ongeveer 60% gestegen, maar de kosten om in olie te beleggen hebben dit spotrendement dus volledig opgesnoept. Zie hier een voorbeeld van hoe valutarisico en de technische condities in de markt een goed beleggingsverhaal om zeep helpen, dit jaar althans.
Harry Geels
Inmaxxa
Harry Geels is directeur Research en partner bij INMAXXA met kantoor te Naarden (www.inmaxxa.nl). Daarnaast is hij uitvoerend hoofdredacteur van Technische en Kwantitatieve Analyse (TKA). De informatie in deze opinie is niet bedoeld als individueel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen. De standpunten en vooruitzichten van Geels geven zijn mening weer in zijn hoedanigheid als directeur Research.
Voor de bijbehorende grafiek verwijzen wij u naar het weekblad