Beleid FED veroorzaakt een bloedbad op de valuta’s opkomende markten

De Amerikanen hebben de afgelopen jaren enorm veel goedkoop geld gecreëerd en de rente naar een historisch laag niveau terug gebracht. Desondanks bleef de economische groei aan de matig kant. Een groot deel van die enorme stapel liquiditeiten verhuisde in een zoektocht naar rendement naar de Opkomende Markten. Nu de Fed de geldkraan langzaam gaat dicht draaien, krijgen de valuta’s van veel Opkomende Markten rake klappen te incasseren. 2014 kan zomaar een woelig en moeilijk jaar worden voor de wereldwijde financiële markten.

 
Het nieuwe jaar is amper een maand oud, maar veel valutastrategen zien zich nu al gedwongen om hun aanbevelingen voor 2014 in de vuilnisbak te deponeren. Zo raadde Bank of America in november van vorig jaar een trade aan van de Mexicaanse Pesos versus de Japanse Yen. En SoCGen geloofde heilig in de trade Zuid-Afrikaanse Rand versus de Hongaarse Florint. In beide gevallen hebben de banken besloten de trade te laten vallen. De reden is de groeiende valutaire onrust in veel Opkomende Markten. In de afgelopen maand januari daalden 13 valuta’s van de 31 belangrijkste opkomende landen naar een niveau, dat de meeste analisten hadden voorzien voor het einde van 2014.

Paniek
De paniek en de daarmee samenhangende grootschalige uitverkoop van valuta’s werd op gang gebracht door een rapport van HSBC Bank en Market Economics op 23 januari. In dat rapport stond te lezen, dat de Chinese industrie in januari zeer waarschijnlijk licht gaat krimpen. Dit tegenvallende nieuws bevestigde voor velen in de markt, dat het minder gaat met de economie van dit Aziatische land dan al gevreesd. Een matig groeiende Chinese economie heeft repercussies voor de rest van de wereld. Een land als Australië kan minder commodities exporteren en Duitsland minder Mercedessen en BMW’s. Een paar uur later kwam het bericht in de markt, dat de centrale bank van Argentinië haar interventies ten faveure van de lokale peso had gestaakt. De internationale valutareserves waren naar een te laag niveau gedaald om nog verantwoord te kunnen interveniëren op de valutamarkten. Om het allemaal nog erger te maken, kondigde Turkije enkel dagen later aan, dat de centrale bankiers in spoedoverleg bijeen zouden komen. Over het waarom van de onverwachte bijeenkomst werd niet gerept. Het laat zich echter gemakkelijk raden, dat de bijeenkomst in het teken staat van de snelle val van de Turkse lira ten opzichte van de dollar. In enkele dagen tijd verloor de munt meer dan 4% ten opzichte van de dollar. Geruchten staken al snel de kop op, dat de Centrale Bank zou overwegen om de rente te verhogen. Dat is ook gebeurd. De Türkiye Cumhuriyet Merkez Bank, de centrale bank, verhoogde dinsdag 28 januari het belangrijkste rente tarief met 4,25% naar 2%. De verhoging viel veel forser uit, dan de markt verwachtte. De reacties waren derhalve overwegend positief. Of daarmee het leed voor de Turkse Lira is geleden, is nog maar de vraag. Deze valuta is en blijft speelbal van interne en externe krachten. Veel van de valutaire onrust in Turkije is terug te voeren op de aanhoudende politieke onrust rond de persoon van minister-president Erdogan.
 

De vraag is of deze valutaire onrust van korte duur is, of dat er iets meer aan de hand is. Gelet op de forse stijging met 12,4% van de angstindex bij uitstek, the CBOE Volatility Index, is er meer aan de hand. De herinnering aan de ernstige crisis in 1998 is blijkbaar nog steeds erg levendig. Toen kroop de wereld door het oog van de naald. De stijging was trouwens de grootste sinds juni van 2013. Toen ontstond er ‘paniek’ op de internationale valutamarkten, omdat de Fed steeds nadrukkelijker sprak over taperen. De huidige onrust komt aan de vooravond van een nieuwe bijeenkomst van de Fed, waar wel eens beslist kan worden om de afbouw sneller te laten verlopen. En daarmee zijn we aan de kern van het waarom van de huidige onzekerheid op de internationale valutamarkten. Volgens Alexandre Tombini, de centrale bankier van Brazilië, is de wereld bang voor de gevolgen van een mogelijke stijgende rente in landen als de VS, het Verenigd Koninkrijk en de Eurozone. Daardoor kan het stofzuigereffect optreden. De stijgende rente zuigt als het ware de liquiditeiten uit opkomende markten op. Tegelijkertijd zien centrale bankiers zich gedwongen hun beleid te verkrappen om inflatie te voorkomen. Renteverhogingen zullen een remmend effect hebben op de economische groei. Landen, waarvan verwacht mag worden dat ze op korte termijn de rente gaan verhogen, zijn Brazilië, Turkije (gebeurd), India, Zuid-Afrika, Argentinië en Oekraïne.
 

Of daarmee dan de kou uit de lucht is en de rust op de valutamarkten weer terugkeert? Dat is wensdenken. Er zijn teveel Opkomende Landen, waar zich schokken van velerlei aard kunnen voordoen. Die schokken verergeren een onderhuids gevoel van onzekerheid. Die onrust gaat terug op twee eerder genoemde belangrijke oorzaken: a. hoe snel gaat de Fed afbouwen en b. hoe zwak is de Chinese economie werkelijk. Met andere woorden, 2014 kan een jaar worden vol valutaonrust en daarmee gepaard gaande rentestijgingen.

www.trendzoeker.nl