De toekomst van landbouw

Eergisteren een mooie documentaire van VPRO’s Tegenlicht. Het ging over landbouw. Zelfs de meest verpeste landschappen zijn binnen een paar jaar terug te brengen naar waardevolle landschappen, als we de destructieve (lokale) mens maar kunnen leren en overtuigen hoe het moet.
Zelfs in het Midden Oosten zou het landschap groen en bebost kunnen zijn. Men waardeert echter geiten en schapen, niet beekjes en stromen.

Wie dus zoveel mogelijk geiten heeft is er rijk en machtig. Dat daarmee het land kaal en dor wordt, en in feite iedereen arm is, dat boeit ze niet, omdat ze niet weten dat het ook anders kan.
Een Jordaanse prinses heeft nu een enorm landgoed enkele jaren lang verboden voor grazende dieren verklaard. Het landschap is nu groen, de bodem houdt weer water vast en ook in de bodem zelf is er weer leven. In feite houdt ook de bodem daarom nu ook CO2 vast.
Perma cultuur is de naam van het ‘nieuwe’ boeren.
Het zou ook goed voor in Nederland en België zijn. Perma cultuur maakt namelijk gebruik van de natuur, in plaats van er tegen te vechten. We gebruiken het niet, omdat we maximale opbrengst alleen maar zien als opbrengst in de marktkraam.
Het vasthouden van water en CO2 in de bodem is echter ook opbrengst van Perma cultuur. Een veel rijkere cultuur met minder kunstmest gebruik is ook een voordeel. Kunstmest is namelijk in meerdere opzichten zeer schadelijk.
Perma cultuur is voor al die zaken extreem waardevol, maar als samenleving waarderen wij het niet. Daarom zien we nu overal verdroging, ook in Nederland en België, terwijl we in heel natte landen leven. Ook bij ons is de bodem dood doordat we met kunstmest alle bodemleven kapotmaken. Ook wij maken afwateringssloten om de grote machines van de boeren maar niet vast te laten lopen in de modder. In de zomer hebben we vervolgens ieder jaar water tekort en verdroging.
We doen het ons zelf aan!
Het beste wat ons kan overkomen, is in feite het failliet gaan van veel boeren, waarna de landerijen terug aan de natuur gegeven kunnen worden. Sneu voor de boeren, maar als we als samenleving de boer niet willen compenseren voor het vasthouden van water en CO2, dan kunnen die weer niets anders dan voor maximale opbrengst in de marktkraam gaan. Dat gaat ten koste van de natuur en het natuurlijke evenwicht. We zouden het anders moeten doen.
Wat willen we? Overigens is de oogst-opbrengst van Perma cultuur net zo groot, zo niet groter dan de huidige opbrengst. Het punt is alleen, het is niet één oogst. Als boer heb je met Perma cultuur een enorme verscheidenheid aan producten en die kan je niet met één grote machine in één beweging binnen halen. Zoals gezegd, ook water en vastgehouden CO2 is het product van Perma cultuur, alleen hoe compenseren we de boeren daarvoor?