DEZE WEEK

Deze week kwam ik uiteenlopende artikelen tegen die dikwijls toch met elkaar een verband hadden. Laat me beginnen met het overlijden van Wilfried Martens. Belgische Minister. Dertien jaar stond hij aan de leiding van negen federale regeringen. Dan heb je iets betekend voor het land, dan heb je impact gehad op de loop van de geschiedenis. Het was bovendien een woelige periode, vooral sociaaleconomisch. Een belangrijk gegeven was tevens zijn strijd voor een sterk“Europa”. Wat hij zeker was, hij was een doener.

In tijden van crisis (1980) moet je beslissingen nemen. En dat deed hij! Krachtdadige beslissingen. Niet zoals nu waar halfzacht gekookte eieren proberen te laveren in een discussie over zwarte piet en Sinterklaas, en de gevoeligheden die dit eventueel zou kunnen oproepen bij de donkere bevolking. Het was ook de week waarin het Amerikaanse schuldplafond werd verhoogd, zodat Amerika zijn verplichtingen kon blijven nakomen. Maar wat betekend dat eigenlijk? Niet meer of minder dat Amerika met nieuw uitgevonden geld zijn ambtenaren gaat betalen, en tevens de rente op zijn staatsobligaties. Deze staatsobligaties worden beschouwd als de veiligste belegging die er is (?). Ik krijg het maar niet aan mijn moeder uitgelegd, dat Amerika een AAA status heeft, de hoogste kredietwaardigheid, maar dat het zijn schulden niet kan afbetalen. Dat de rente op die schulden wordt betaald door het maken van andere schulden(!?). Haar simplistische opmerkingen daarover zal ik maar weglaten, want die kunnen niet op tegen de academische antwoorden van zwaar betaalde economen.

Als we dan die Amerikaanse AAA staus eens gaan vergelijken met het Europa in crisis, dan blijkt dat “Europa” het zo slecht nog niet doet. Werkloosheidcijfers te buiten gelaten. Als we ervan uitgaan dat de volgende cijfers geen propagandistische statistieken zijn, dan staat Europa in 2013 voor 500 miljoen inwoners, 4,5 miljoen vierkante kilometer en een bbp van 18.000 miljard dollar, dat hoger is dan dat van de Verenigde Staten en drie keer zo hoog als dat van China. Bovendien is er in de eurozone een spaartegoed beschikbaar van 12.000 miljard euro. Dit wil zeggen dat er een “potentiele macht” aanwezig is, maar dat die verkwanseld wordt, door een generatie slappe politici die met het zogenaamde polderoverleg model, van pappen en nathouden, proberen iedereen tevreden te houden. Dit in plaats van krachtdadig beleid te durven voeren. De Beurs: de AEX staat op 385 punten. Er waren een aantal positieve berichten. O.a een vrijhandels akkoord met Canada, betere investeringsrelatie met China, bijna 8% groei in China, goede kwartaal resultaten van Google. De Euro werd ook sterker t.o.v. de dollar. Dit kwam waarschijnlijk door de “downgrading” van Amerika door een Chinese kredietbeoordeelaar. En tevens door de verklaringen van Obama, dat de shutdown schade heeft veroorzaakt aan de Amerikaanse economie.

Besluit: Europa, en ieder individueel Europees land, heeft krachtdadige ministers en leiders nodig. Zoals de oude garde uit de tijd van Wilfried Martens. Europa heeft  de potentie! Eens het doek gaat vallen in Amerika, en het sprookje doorprikt wordt dat schuld kan blijven betaald worden met andere schuld, moet Europa klaar staan. Wij zijn de grootste macht! Wij (proberen) onze schulden te saneren. Ook China draait niet zonder Europa! Het wordt tijd dat er met vereende krachten een renaissance in Europa wordt ingezet door politici die doorpakken, en niet pappen en nathouden.