Duitsland toontje lager misschien?

Wegens zijn groot export overschot voert Duitsland nu het hoge woord in het financieel Europa. Zou kennis van de geschiedenis niet wat meer bescheidenheid vragen van de Duitsers? Men leert op school niet met geld omgaan, beleggen of amper over economie. Financiele geschiedenis is waarschijnlijk helemaal te hoog gegrepen. Voor een beetje geschiedenis gaan we terug naar het einde van de tweede wereldoorlog. Duitsland had verloren en zat kompleet aan de grond. Het had een onoverbrugbare schuld van 38.800 miljoen mark aan zijn voornaamste schuldeisers: Engeland, Frankrijk, Amerika, Canada, en o.a. ook Griekenland en Spanje. Duitsland zat “vast”.

Het land stevende in 1953 af op het faillissement! Men heeft toen op 8 augustus 1953 in de zogenaamde “Akkoorden van Londen” Duitsland ongeveer 60% kwijtgescholden van zijn schulden en een afbetalingstermijn afgesproken voor de resterende 14.500 miljoen marken. Dit heeft het mogelijk gemaakt, dat Duitsland terug geworden is wat het nu is. De molensteen rond de nek van Duitsland was kwijtgescholden en met hard werken is men terug beginnen opbouwen, met het Wirtschaftswunder als gevolg. Zuur in deze geschiedenis is wel dat Spanje en Griekenland, toen mede Duitsland zijn schulden hebben kwijtgescholden. Deze gebeurtenis vindt men waarschijnlijk in geen enkel geschiedenisboek terug. Dit brengt ons uiteraard bij de huidige economische toestand. Vooral bij Griekenland dat nu ook “vast” zit, net als andere zuidelijke landen. Overal hebben landen hun vooruitgang gefinancierd met “Staatsobligaties”. Wat is er nu veiliger dan staatspapier? Dat idee had men in 1789 ook over de Franse “assignats” ook deze werden gebruikt om de staatskas te financieren. Het was de eerste keer dat “papiergeld” werd uitgegeven zonder “schatkist” dekking. Daarvoor betaalde de staat met wat de schatkist binnenkreeg aan belastingsgeld. Eigenlijk is het daar toen al verkeerd gelopen! Op het moment dat politici merkten dat ze geld uit het niets konden toveren, gebaseerd op (goed)geloof. Nu terug naar het heden. Wie zijn geschiedenis kent, is gewapend voor de toekomst. Toen de Euro werd ingevoerd, bleek kort daarna een overvloed aan krediet aanwezig. In mijn vorig artikel “schuld als een asset” heb ik u uitgelegd hoe dat werkte. Landen zoals Spanje en Griekenland bleven maar aan de Jackpot trekken, en er kwam steeds geld uit. Gokverslaafd als ze toen waren werden de schulden maar groter en groter. Tot Europa de “Men in Black” als deurwaarder  stuurde om de financiele toestand zuiveren. Eigenaardig genoeg is de oplossing van die deurwaarder, het verschaffen van nog meer krediet aan de schuldenaars. Duitsland is daar tegen en wil o.a. Griekenland doodbezuinigen. Daar zit inderdaad een logica in. Schuld is iets dat je moet terugbetalen. Echter, in Europa is men daar nu al van in 2008 mee bezig. Meer dan 50% jongerenwerkloosheid is niet vreemd in de zuidelijke landen. Indien een land, dat zelfs de oorlog verloren heeft, 60% kwijtschelding krijgt van zijn schulden en bewijst dat het erbovenop komt, wordt het dan geen tijd om schulden tegen elkaar af te strepen. De bittere beker zal geledigd moeten worden door het “rijkere” noorden. O.a door Duitsland. Is men echter aan het wachten tot de Europese bankenunie klaar is om dit “Europees” te regelen? Er moet echter dringend iets gebeuren of een hele generatie jongeren is verloren. Het zou Duitsland sieren eens zijn geschiedenisboeken open te slaan.