Hedgefunds: een introductie (deel II)

Hedgefunds: een introductie (deel II)

In het eerste deel van deze column wees ik op de spraakverwarring rond de term ‘hedgefund’ en pleitte ik voor terughoudendheid bij het door elkaar gebruiken van ‘opkoopfonds’… Hedgefunds: een introductie (deel II)

In het eerste deel van deze column wees ik op de spraakverwarring rond de term ‘hedgefund’ en pleitte ik voor terughoudendheid bij het door elkaar gebruiken van ‘opkoopfonds’ en ‘hedgefund’. In plaats daarvan lijkt het me verstandig om ieder hedgefund op zijn eigen merites te beoordelen.

Om een beter inzicht te krijgen in (de activiteiten van) een hedgefund, zullen we eerst het woord zelf onder de loep moeten nemen. ‘Hedge’ (werkwoordsvorm) wordt in het woordenboek vertaald als ‘omheinen’, ‘zich gedekt houden’ en ‘zich dekken’. Daarmee wordt meteen duidelijk wat een hedgefund doet of kan doen: zich indekken / afdekken. Jed Emerson (zie deel I van deze column) beschrijft dit in zijn paper Beyond Good versus Evil; Hedge Fund Investing, Capital Markets and the Sustainability Challenge als volgt:

To “hedge” means to take steps to reduce risk- to “hedge one’s bets.” However, while many hedge funds make use of the practice of shorting stocks to manage their risk exposure, other hedge funds do not engage in shorting or the use of derivatives to hedge their positions. […] Some fundamental long/short managers will use shorting to pursue financial return in and of itself, while others view it as a tool in risk mitigation in order to “cover” long positions they are carrying.

Bepaalde hedgefunds nemen naast long-posities (aandelen et cetera) dus ook short-posities in. Die short-posities kunnen worden ingenomen met als enig doel rendement te maken, maar zij kunnen ook dienen als ‘hedge’, een afdekking van het risico dat het fonds loopt op de beleggingen in, bijvoorbeeld, aandelen. Dit staat haaks op het imago van hedgefunds als ‘enge’ beleggingsvehikels die onacceptabel hoge risico’s nemen. De short-posities kunnen juist ingenomen worden om de risico’s van de long-posities te beperken.

Hoe gaat dat in zijn werk? Eenvoudig gezegd: een hedgefund gaat short door geleende aandelen te verkopen. Het fonds heeft de aandelen dus niet zelf in portefeuille, maar leent deze van een andere partij. Door de geleende aandelen te verkopen, speculeert het fonds op een daling van de koers van het betreffende aandeel. Daalt de koers inderdaad, dan heeft het hedgefund de mogelijkheid om de aandelen tegen een lagere prijs terug te kopen en zo de ‘lening’ af te lossen (het terugkopen van de verkochte aandelen wordt ook wel ‘short covering’ genoemd). De winst die het hedgefund realiseert bij een short-transactie, bestaat uit het verschil tussen de koers waartegen het fonds de aandelen aanvankelijk verkocht heeft en de koers waartegen de stukken zijn teruggekocht.

Zoals uit het eerste citaat blijkt, houden niet alle hedgefunds zich bezig met het shorten van aandelen of het gebruik van derivaten. Er zijn ook hedgefunds die zich alleen maar bezighouden met het beleggen in aandelen, de zogenoemde long only funds. Omgekeerd zijn er hedgefunds die van short-gaan een kernactiviteit hebben gemaakt: short only funds. In het laatste deel van dit drieluik wil ik ingaan op een voorbeeld van een hedendaags hedgefund, een fonds dat niet alleen voor de professionals toegankelijk is, maar waarin ook particulieren eenvoudig kunnen beleggen.

Allard Gunnink

Beleggers Coöperatie

Disclaimer

Allard Gunnink is als redacteur werkzaam voor de Beleggers Coöperatie, de beleggingssupermarkt van Nederland. Deze column is niet bedoeld als beleggingsadvies. De auteur kan posities hebben in (beleggingsinstrumenten op) onderliggende waarden die hij beschrijft.