“It ain’t over until the fat lady sings.” (Brecht Arnaert)

Begin vorige maand gaf ik u mijn eigen visie op de moderne versie van democratie mee: een toneel, georganiseerd door centrale bankiers, om de fiscale slaven verdeeld te houden in “links” en “rechts”: zolang de ene slaaf denkt dat de andere slaaf het probleem is, kan het systeem op twee oren slapen. Divide et impera, modern style.
Het is dan ook op die manier dat de overwinning van Trump volgens mij bekeken moet worden: zélfs al wordt hij president – iets wat tot 19 december nog geen finale zekerheid is – dan nog zal “The Deep State” (cf. Paul Craigh Roberts) er geen nacht over wakker liggen: het is niet omdat “het volk” andere acteurs gekozen heeft, dat het voorziene scenario daarom moet veranderen. Hoogstens zijn die nieuwe acteurs wat weerbarstiger, en is er dus wat extra manipulatie nodig. Maar zolang men zich focust op de spelers, en niet op de spelregels, is er in principe geen gevaar.
Lees verder