Optimale frequentie van herbalanceren

Optimale frequentie van herbalancerenDe belangrijkste beleggingslessen zijn spreiding en rebalancing, althans voor degenen die serieus willen beleggen en niet speculeren. De vraag is vervolgens wat de optimale frequentie van herbalanceren is.

In mijn column van 4 januari van dit jaar beschreef ik de twee simpelste, en tevens de twee belangrijkste lessen bij beleggen….

Optimale frequentie van herbalanceren De belangrijkste beleggingslessen zijn spreiding en rebalancing, althans voor degenen die serieus willen beleggen en niet speculeren. De vraag is vervolgens wat de optimale frequentie van herbalanceren is.

In mijn column van 4 januari van dit jaar beschreef ik de twee simpelste, en tevens de twee belangrijkste lessen bij beleggen. Uit een rekenvoorbeeld kwam naar voren dat wie in de afgelopen veertien jaar (1998-2011) gespreid zou hebben en ieder jaar zou hebben geherbalanceerd, op een rendement van ruim 7% per jaar was uitgekomen. Dat is niet slecht over een periode die bekend staat als lastig, onder andere door twee bearmarkten in aandelen.

Een lezer merkte over deze column op dat als we de in het rekenvoorbeeld gebruikte jaarlijkse rebalancing niet zou hebben toegepast (maar de portefeuille zouden hebben laten driften’, ofwel de buy-and-hold’-strategie zouden hebben gevolgd), er maar een klein beetje minder rendement zou zijn geweest. De betreffende lezer kwam uit op een gemiddeld rendement van 6,3% per jaar (zonder rebalancing) versus 7,4% (met rebalancing). Ik vind dit overigens wel een substantieel verschil. Op lange termijn maakt dit toch het nodige uit.

Rebalancing doen we niet alleen voor het rendement, maar ook voor het risico. Als we namelijk niet herbalanceren gaan we, als het goed gaat met een bepaalde beleggingscategorie, daar ook steeds meer in beleggen. Dat maakt de portefeuille dan (relatief) veel meer afhankelijk van de ontwikkelingen in die assetcategorie. Dat is niet wenselijk, want we weten dat iets dat (hard) stijgt ook weer (hard) omlaag kan.

Wetenschappelijke studies hebben aangetoond dat het voordeel van rebalancing meer ligt in termen van risicoreductie dan in termen van rendementsverhoging. Daarnaast heeft de wetenschap aangetoond dat rebalancing beter werkt als er gewerkt wordt met volatiele (minder gecorreleerde) (sub)assetcategorieën. Volatiliteit of beweeglijkheid leidt immers niet alleen tot bewegingen omhoog, maar ook omlaag (en vice versa natuurlijk). Door regelmatig te herbalanceren lopen we de kans om goedkoper te kopen en duurder te verkopen.

De grote vraag is dan hoe vaak te herbalanceren? Eens per maand, kwartaal, jaar? Hier is de wetenschap minder duidelijk over. Ik ga zelf uit van de stelregel om één keer per jaar te herbalanceren en wel om twee redenen. Ten eerste geloof ik in het momentum-effect in de koersen. Dus als koersen stijgen hebben ze de neiging ook door te stijgen (totdat er wordt overdreven naar boven, waarna ze weer corrigeren) en als koersen dalen, zien we dat de dalende trend vaak langer doorzet (negatief momentum). Door niet al te vaak te herbalanceren kunnen we gebruikmaken van dit momentum-effect in de koersen.

Een tweede argument heeft te maken met kosten. Frequent herbalanceren zou weleens wat transactiekosten kunnen opleveren, vooral als het om kleinere aanpassingen van de portefeuille gaat. Vooral kleinere beleggers lopen dan tegen bijvoorbeeld minimumtarieven van brokers aan.

Recent heeft ook het onafhankelijke researchplatform CXO Advisory een test gedaan naar de optimale herbalanceerfrequentie. Zij deden een vergelijkbare test als ik, maar dan niet over tien assetcategorieën, maar over twee (60% aandelen en 40% obligaties) en over een langere periode (1993-2011).

Zij concludeerden dat het wat betreft rendement niet uitmaakte of je nu op kwartaal-, halfjaar- of jaarbasis herbalanceerde. De beweeglijkheid in de portefeuille werd (fractioneel) lager naarmate er vaker herbalanceerd werd, maar echt significant was deze afname in risico niet. Jaarlijkse rebalancing had volgens de Amerikaanse onderzoekers wel het voordeel dat er minder werd gehandeld, dus minder kosten werden gemaakt (die niet in het onderzoek waren meegenomen).

Verder maakten ze de interessante opmerking dat de optimale herbalanceerperiode waarschijnlijk ook afhangt van hoe beweeglijk de gekozen assetcategorieën zijn. Hoe beweeglijker, hoe sneller frequenter herbalanceren weleens aantrekkelijk zou kunnen worden. Ook zou je voor de optimale periode moeten kijken naar de grootte van de portefeuille en de hoeveelheid assetcategorieën waarin belegd, zo merkten de onderzoekers op.

En zo hebben we bij de vraag wat de optimale frequentie van herbalanceren is niet het planklare antwoord, maar het door sommige verafschuwde, maar helaas in dit kader wel noodzakelijke dat hangt er vanaf….’

Harry Geels
Inmaxxa

Harry Geels is directeur Research en partner bij INMAXXA met kantoor te Naarden (www.inmaxxa.nl). Daarnaast is hij uitvoerend hoofdredacteur van Traders Club Magazine (TCM). De informatie in deze opinie is niet bedoeld als individueel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen. De standpunten en vooruitzichten van Geels geven zijn mening weer in zijn hoedanigheid als directeur Research.