Schuld als een asset (deel 2)

Vorige week hadden we het over de ontkoppeling door President Nixon in 1973, van het Geld aan de Goudstandaard. Deze koppeling was vroeger overeengekomen in 1944 in het befaamd akkoord van Breton Woods. Vanaf deze ontkoppeling zijn banken uw hypotheek (schuldbewijs) gaan gebruiken als een asset om als tegenwaarde te dienen om geld te toveren. In tegenstelling tot wat velen geloven heeft de centrale bank nauwelijks invloed op de hoeveelheid krediet die een bank toestaat. Het was gemakkelijk krediet, en we hebben allemaal meegedaan! Plots ondekten we dat een deel van deze gemakkelijke welvaart gebaseerd was op lucht. Wat nu…,

met (genationaliseerde) banken die volgepropt zitten met overgewaardeerde hypotheken, falende belegginsprodukten en hoogrentende obligaties van op omvallen staande landen die zelfs een haircut overwegen (Griekenland, Portugal). Kan dit alles met maar een eigen vermogen van pakweg 5%?  Blijkbaar niet, anders moesten ze niet genationaliseerd worden. Want zelfs die 5%, zijn geen 5%. Banken hebben daar volgende creatieve oplossing voor uitgevonden! Zij moeten maar een eigen kapitaal aanhouden, gewogen naar het risico! En, wie weegt dat risico(?)… Juist… De bank zelf. Een voorbeeld: als men rekening houdt met een risico van 5% wat betreft niet betaalde hypotheken, dan moet een bank met een hypotheekportefeuille van 1 miljard, maar 50 miljoen eigen kapitaal hebben om het risico te dekken. Wat betreft hun leningen voor staatsobligaties zijn ze nog straffer. Die worden gewogen aan 0% risico. Voor hun (ECB) lening moeten ze zelfs geen kapitaalbuffer aanleggen! U begrijpt nu ook waarom banken veel liever staatsobligaties kopen van 1,75%, met geld dat de ECB verschaft aan 0,25%. Dat is 1,5% winst zonder risico of kapitaal buffer. Als Jan Janssens een bedrijfskrediet nodig heeft om een rendabel economische bedrijvigheid op te zetten, sturen ze die lachend wandelen. Banken gaan toch geen risicopremie op hun balans zetten zeker, als de gebraden kippen gratis in hun mond vliegen! Deze populaire vergelijking om u aan te tonen waarom het niet vlot met onze economie! Krediet is het smeersel dat de economische machine draaiende houd! Een veel hogere kapitaalbuffer, samen met een hoger gewogen risicoprofiel voor o.a. staatsleningen zouden banken veiliger maken voor de toekomst en terug kunnen aanzetten eens rond te kijken in de ecomomie om uit te lenen. Wij als spaarders zouden ook kunnen kiezen voor een (nieuwe) bank die dat zou kunnen! Een bank die ons geld zuinig beheert, en er geen bubbels mee opblaast. Eén die de (lokale) economie zou steunen. Een bank die aan “eng bakieren” doet. Dit wil zeggen dat de bank enkel maar het depositogeld uitleent. Wij als spaarders hebben echt geen deel van de winst gekregen van al die financiele spelletjes die uiteindelijk tot de crisis hebben geleid. Integendeel, we hebben enkel het verlies op ons bord gekregen. Vroeger was schuld een schande. Als je het niet kon betalen, dan kocht je het niet. Dat werd later omgevormd naar: schuld was slim! Gezien uw schuld een asset was voor de bank, werd de ballon maar groter en groter opgeblazen. Koop nu, betaal later. Aflossingsvrij, zo werd de schuld naar de volgende generatie doorgeschoven. Indien wij als natie (België of Nederland, geen Europa dus) erbovenop willen komen, dan roep ik de ijverige spaarders op om eens rond te kijken in hun gemeenschap, of op internet bij “Cloud investing” rond te speuren . Daar staan jonge energieke krachten ter plaatse te trappelen omdat ze hun project niet gefinancierd krijgen. Zij zijn echter de toekomst. Nog beter zou het zijn niet alleen uw geld te investeren in deze jonge bedrijven, maar ook aktief uw waardevolle ervaring te delen als een “Angel Investor”. Vergeet nu eens die arme 2% rente die je krijgt op de bank, in ruil voor de schijnzekerheid genaamd 100.000€ depositogarantie. Uw geld begraven, of op de bank zetten heeft geen zin het heeft hetzelfde resultaat. De werkelijke inflatie + belastingen vreten uw kapitaal gewoon weg. Mensen worden ouder, en sommigen hebben geld en ervaring. Beiden zijn aan het verwateren door inertie. Sta op, en reik een hand aan de jonge generatie, en laat de bank zijn eigen problemen oplossen. Maak deel uit van de “participatie” maatschappij, zoals Koning Willem Alexander in zijn eertse troonrede aangaf. “Van iedereen die dat kan, wordt gevraagd verantwoordelijkheid te nemen voor zijn of haar eigen leven en omgeving. Wanneer mensen zelf vorm geven aan hun toekomst, voegen zij niet alleen waarde toe aan hun eigen leven, maar ook aan de samenleving als geheel”.