Schuld is een asset! (deel 1)

Geld is er gekomen omdat het nogal moeilijk was een half schaap te wisselen voor een nieuw kostuum. Vroeger was er ruilhandel, maar wegens praktische redenen is men gaan zoeken naar een ruilmiddel dat iedereen begreep, en dat was goud. Ook dat bleek na een tijd redelijk onpraktisch en men begon er briefjes voor uit te schrijven. Ieder briefje vertegenwoordigde een hoeveelheid goud en die kon men inwisselen bij de tempeliers die in Europa een heel netwerk hadden opgezet om die briefjes in te wissen. Dat systeem heeft zeer lang gewerkt. In Amerika heeft men echter in 1973 in Bretton Woods, wegens tekorten in de oorlogskas van President Nixon de koppeling van de dollar met het goud losgelaten. Vroeger stond op de dollar “inwisselbaar voor goud”! Vanaf toen in Bretton Woods is het verkeerd gegaan, maar niemand zag het aankomen.

 

Geld was niet meer gebaseerd op goud, maar op schuld! En krediet is schuld! In voorspoedige tijden gaan huizenprijzen en aandelen enkel maar omhoog. Niemand vroeg zich af op wat die weelde gebaseerd was. Enkel beroepsmopperaars en pessimisten stelden af en toe kritische vragen, maar werden honend weggelachen. Als het geld niet op goud gebaseerd was, op wat was het dan wel?
Antwoord: Op schuld waarin de toekomstige groei al verdisconteerd zat. Leningen van 130% van de taxatie van een huis waren schering en inslag. De huizenprijzen waren tegen volgend jaar toch gestegen. O ja, “geef mij intussen de overwaarde maar, ik heb een nieuwe auto nodig”. Huizen werden zo gebruikt als spaarpot waarvan de meerwaarde direct werd opgesoupeerd. Wat was het goed leven toen, met al dat gratis geld. Tot sommige kritici begonnen te twijfelen aan de waarde die sommige overgewaardeerd huizen hadden, en de geldvoorraad. Dat hadden ze nooit mogen doen. Zij zijn de echte oorzaak van de crisis! Anders had u nooit begrepen waar al dat geld vandaan kwam. Banken gebruikten uw schuldbewijs genaamd “Hypotheek” om aan de ene kant van de balans te zetten als waarborg (asset), en aan de andere kant kwam uw lening te staan, waarop u uiteraard intrest betaald. Banken sloegen gewoon een paar digits op hun computer klavier in, en plots verscheen, op uw (digitale) rekening, geld. De balans bij de bank was in evenwicht, boekhoudkundig klopte alles. Aan de ene kant uw waarborg (assets) aan de andere kant uw lening. Een CEO van een bank wordt geprezen aan de hand van zijn prestaties (winst) voor de bank. Aandeelhouders zitten in zijn rug te duwen met bonussen om meer winst en dividend te behalen. Miljoenen hypotheken zijn toen op de balans komen te staan bij de bank, en uiteraard voor miljarden geld zijn de economie ingegaan (als de bouw werkt, werkt alles!). Om terug naar het begin te gaan… Geld gebaseerd op uw schuldbriefje en niet op de waarde van goud. Balansen van banken werden opgeblazen tot soms wel 3x het Bruto Nationaal Produkt (BNP) van een land. Vandaar ook de “To big to Fail” banken of zogenaamde systeem banken, die het geldsysteem om zeep kunnen helpen. Als we nu terug naar de bank balansen gaan kijken vinden we die volgepropt met overgewaardeerde hypotheken aan de ene kant van de balans en falende schuldenaars aan de andere kant. Een dodelijke cocktail. In Spanje (en waarschijnlijk ook Nederland) staat al dat vastgoed nog steeds voor zijn taxatiewaarde op de balans! Niettegenstaande de Orde van Architecten in rapporten beweren dat het Spaans vastgoed vanaf 2008 een 34% gezakt is. Enig idee wat er met een bank gebeurd die maar 3% eigen kapitaal heeft, en die 34% moet afschrijven op zijn waarborgen (assets). BOEM. Zitten we daar op te wachten… Uiteraard niet. (Volgende week deel 2)