Terug naar de goudstandaard? (Jack Hoogland)

Sinds Nixon in 1971 de goudstandaard ophief, is de dollar de wereldmunt. De dollar geldt als betaalmiddel voor een groot deel van de wereldhandel. Ook tussen niet-Amerikaanse landen.
Voorbeeld: China koopt olie van Saudi-Arabiƫ. China betaalt in dollars. Saudi-Arabiƫ zet de ontvangen dollars om in Amerikaanse staatsobligaties.

Dat systeem loopt nu op zijn laatste benen. China heeft met Rusland een deal gesloten om in Renminbi te betalen. Die op de Shanghai Gold Exchange kunnen worden omgezet in fysiek goud.
Dat werkt zo: China koopt olie van Rusland. China betaalt in Renminbi. Rusland ruilt de ontvangen Renminbi in voor fysiek goud op de Shanghai Gold Exchange. Waardoor Ruslands goudreserves maand na maand stijgen. Zie het plaatje hieronder.
Steeds meer landen hebben steeds minder zin om de fors stijgende Amerikaanse staatsschuld te financieren. Want tegen de tijd dat je je uitgeleende geld terug krijgt, is het een pak minder waard geworden. Op het plaatje hieronder zien we dat het saldo van Amerikaanse staatsobligaties in buitenlandse handen in 2015 voor het eerst niet steeg. En in 2016 voor het eerst daalde.
Het internationale vertrouwen in de dollar als wereldmunt daalt. Maar er is geen andere munt die de plaats van de USD kan of wil innemen. En dus gaat de wereld langzaam maar zeker richting het enige alternatief.