Waar is de middenstand gebleven? (Walter Mattthijssen info@forexathome.com)

In de jaren 1970 tot begin 2000 was het woord “zelfstandige” het synoniem voor rijk. Men zei dus twee keer hetzelfde, als men sprak over “hij is een rijke zelfstandige”. Ik heb in die jaren meermaals tegen rooie rakkers opgemerkt: Het kost maar 900 Belgische frank (22€) voor een handelsregisterinschrijving en een BTW nummer krijg je gratis. Op dat moment ben je ook een rijke zelfstandige. Plots bleek het niet meer zo vanzelfsprekend te zijn, want ze bedankten daarvoor. Opgemerkt mag worden dat in die tijd “zwart geld” een vanzelfsprekendheid was. Men sprak over de trein naar Luxemburg als over “the Belgian Dentist route” . Menig zelfstandige had een zwarte spaarpot in Zwitserland of Luxemburg. Er waren geen complexe structuren nodig, een bankrekening daar was voldoende (bankgeheim). Het meeste zwarte geld diende echter niet om op te potten, maar om op te doen! Klasse restaurants tierden welig (werden ook rijk), reizen, auto´s… de middenklasse kon het zich allemaal permitteren. Je had de armen, de middenklasse en de super rijken. De middenklasse kocht zich villa’s in Brasschaat, aan de Noordzeekust of aan de Costa Blanca. En de economie, die draaide gezapig verder.
Plots was daar de bankencrisis.
Veel mensen zijn bijna vergeten, wie de oorzaak was en is, van de ellende waar we nu inzitten. Door met fictief geld financiële constructies te maken, slaagden sommige banken erin om balansen op te blazen tot 3x het BNP (Bruto Nationaal Product) van een land. En toen vielen ze om! Toenmalig Nederlands minister Wouter Bos (socialist) mocht even door de poorten van de hel kijken, en heeft in allerijl met veel miljarden belastinggeld banken recht gehouden. Hij heeft daarna ontslag genomen en is toen voor zijn familie gaan zorgen. Bij Pauw en Witteman beweerde Bos: “Mensen begrijpen niet hoe dicht we aan de rand van de totale afgrond hebben gestaan”. Maar wie gaat de rekening van het roekeloos bankieren nu betalen? En hier komen we uit bij de titel van dit verhaal. Waar is de middenstand gebleven? Via pers en televisie (meestal rood gekleurd) is men de schuld van de crisis in de schoenen aan het schuiven van de middenstand. Zwart geld en de gemiste belastingopbrengsten daarop zijn plots des duivels en de oorzaak van de crisis!? De regelgeving, die nu opduikt bij het beginnen van een eigen bedrijf of zelfstandige activiteit, doet ieder normaal denkende ondernemer zich twee maal bezinnen. Fiscale, sociale, milieu en nog 1000 andere regeltjes komen op die ondernemer af, en op straffe van een boete zal hij ze alle moeten volgen. Iedere nieuwe (belemmerende) regelgeving is de geboorte van weer een nieuw bataljon ambtenaren. Een socialistisch recept om de werkloosheid op te lossen. In het socialistische Frankrijk werkt bijna 50% van de actieven op één of andere manier nu voor de staat. Als nu blijkt dat de grote fortuinen “de rijken” waar de rode activisten het altijd over hebben, al lang veilig zitten via constructies opgezet door fiduciaires (administratiekantoren red.) zoals Ernst & Young (daar zit Balkenende), KPMG (daar zit ironisch genoeg Wouter Bos), wie blijft er dan nog over om te beroven? Juist de middenstand. Die zwarte rakkers die nu plots volgens de pers de oorzaak van de crisis blijken te zijn. De stand van zaken in 2015 is nu als volgt: Wie arm is blijft arm, simpel. Wie rijk is door arbeid of eigen initiatief wordt kapot gefiscaliseerd en bedolven onder regelgeving. Wie superrijk is, heeft het al lang bekeken en heeft zijn vermogen via die fiduciaires veilig gesteld. Onze beide koningshuizen (België en Nederland) hebben wat dat betreft ook boter op het hoofd. Wanneer wordt beweerd dat de kloof tussen rijk en arm groter wordt, dan komt dat omdat de middenstand ertussenuit gaat. Deze is genivelleerd, gedecimeerd en kapot gefiscaliseerd. Er wordt nu vergeleken met arm en superrijk. Reflecterend op de tijd dat in de lage Nederlanden nog zwart geld was, was dat toevallig niet de tijd dat alles floreerde? In Spanje is er gelukkig nog een zwart circuit. Waarom schrijf ik gelukkig? Weet dat in Spanje niet eindeloos werkloosheidsvergoedingen worden betaald. Na maximaal 2 jaar is het uit, en kan je bij hotel Mama gaan logeren. Heeft u zich ooit al eens afgevraagd, hoe het komt dat met een jeugdwerkloosheid van meer dan 50%, het in Spanje geen revolutie is? Dankzij het zwarte circuit dat eigenlijk de niet bestaande sociale zekerheid vervangt. In Spanje is het politici dus aangeraden, fluwelen handschoenen aan te trekken in plaats van een heksenjacht te openen zoals in de Nederlanden op het zwarte circuit.
Besluit: de banken zijn gered met belastinggeld en iemand moet dat betalen. De pineut van deze crisis is de middenstand en de hardwerkende loontrekkende. Door nivellering, fiscale heksenjacht en een “allen arm” politiek wil men de bankencrisis betalen. De middenstand wordt een uitstervende soort.