De EEG (Hans van Rossum)

De Europese gemeenschap (EEG) staat te trillen, wankelen kan je wel haast zeggen. Want wat is er aan de hand? Niet dat Griekenland een onverantwoordelijk beleid gevoerd heeft, zoals je regeringsleiders en ministers van financiën in Europa hoort zeggen, maar dat nu duidelijk blijkt, dat niet solidariteit nog het beginsel van de EEG is, maar economisch gewin. Men ging samen om geld te verdienen. Misschien is er weinig overgebleven van de oorspronkelijke verheven doelstellingen, die er zeker wel waren. Maar in een verharde economische maatschappij is één ding wel duidelijk: de rijke landen willen verdienen aan de EEG; de achtergebleven landen steunen hoort daar niet bij.

Nederland loopt daarbij, mede in de persoon van zijn minister van financiën, voorop. En kennelijk vertolkt hij daarbij ook een heersende stemming in Nederland: geen solidariteit bepaalt ons handelen tegenwoordig, maar geld, geld en nogmaals geld. Dat is binnen Nederland zo, maar ook naar buiten en ook naar Griekenland.
Het is eigenlijk schandalig hoe Griekenland behandeld wordt door de EEG leiders: geen hulp, geen begrip voor de historie, geen tijd geven voor veranderingen.

Integendeel: het ene ultimatum na het anderen. Solidariteit ontbreekt volledig. En tegelijkertijd: deze op geldelijke motieven gebaseerde houding is niet alleen moreel volkomen verwerpelijk, maar leidt er tegelijkertijd toe, dat herstel van een normaal leven met kans op een opleving en mogelijke terugbetalingen bijna onmogelijk gemaakt wordt door de EEG machthebbers en dat daarmee juist ook zakelijk de EEG zelf zorgt dat het aan Griekenland geleende geld niet meer terugkomt.
EEG, besef toch eens, dat solidariteit nodig is en zichzelf ook terug betaalt. Denk nog eens aan de Marshall-hulp na 1945; die bestond niet uit leningen en de bankschroef, uit onmogelijk strenge condities, maar uit hulp. En hulp, geen bank- of duimschroef, maar hulp en begrip en tijd is wat Griekenland nu nodig heeft. En wat krijgt het in plaats daarvan: onbegrip, strenge rentmeesters vol onbegrip en menselijkheid, die aan de Griekse crisis nog probeerden te verdienen maar uiteindelijk door deze houding zelf meer zullen verliezen.