De man die 2008 zag aankomen twijfelt nu
Steve Eisman is niet zomaar een analist. Hij is de belegger die de Amerikaanse huizenmarkt zag instorten terwijl bijna iedereen op Wall Street nog champagne dronk. Zijn verhaal werd wereldberoemd in The Big Short, en sindsdien wordt elke waarschuwing die hij uitspreekt met meer dan gemiddelde aandacht gelezen.
Nu richt hij zijn blik op de AI-rally, en zijn conclusie is ongemakkelijk voor iedereen die vertrouwt op de huidige koersen van chipbedrijven en techfondsen. Volgens Eisman hangt het lot van de hele AI-boom aan slechts twee namen. Niet Nvidia, niet Microsoft, niet Apple. Maar OpenAI en Anthropic, twee bedrijven die geen van beide een beursnotering hebben.
Twee bedrijven die de hele markt dragen
Het probleem dat Eisman aankaart is er een van concentratie. De vraag naar chips, datacenters en cloud-capaciteit die de koersen van beursgenoteerde techreuzen omhoog stuwt, komt voor een groot deel uit de hoek van deze twee spelers. OpenAI draait volgens berichten inmiddels een omzet-tempo van meer dan 40 miljard dollar op jaarbasis, in aanloop naar een beursgang.
Anthropic ligt in hetzelfde straatje. Investeerders zetten in op een waardering van ongeveer 2 biljoen dollar bij de aanstaande beursintroductie. Twee private bedrijven, dus zonder de kwartaalcijfers, audits en transparantie die je van een beursgenoteerd bedrijf verwacht, zijn de motor achter een groot deel van wat beleggers wereldwijd als ‘de AI-rally’ zien.
De achilleshiel die niemand inprijst
Hier wringt de schoen. Beleggers die chipaandelen of AI-gerelateerde fondsen aanhouden, gaan er impliciet van uit dat de vraag van OpenAI en Anthropic structureel blijft groeien. Maar niemand buiten die twee bedrijven kan de boeken echt controleren. Geen jaarverslag met een externe accountantsverklaring, geen kwartaalupdate waarin tegenvallers zichtbaar worden voordat het te laat is.
Dat is precies het soort verborgen concentratierisico dat de markt in 2000 ook negeerde, toen een handvol dotcom-namen de hele sector optilde totdat het fundament wegviel. Niet omdat de technologie waardeloos was, maar omdat de koersen vooruitliepen op een groei die niet iedereen kon leveren. Eisman trekt geen directe vergelijking met een crash, maar de structuur van het risico is vergelijkbaar: veel vertrouwen gebouwd op weinig verifieerbare informatie.
Wat dit betekent voor jouw portefeuille
Voor de Nederlandse belegger met chipaandelen, een AI-ETF of een breed technologiefonds is dit geen reden tot paniek, maar wel een reden om preciezer te kijken. Hoeveel van het rendement in die posities hangt eigenlijk samen met de vraag die uit OpenAI en Anthropic komt? Als die twee bedrijven om welke reden dan ook groei moeten temperen, straalt dat via de hele keten door naar chipmakers, cloudproviders en de aandelen die je zelf in bezit hebt.
Het is dezelfde les die elke concentratiecrisis leert: spreiding is geen bijzaak, het is de kern van risicobeheer. Wie zijn vermogen opbouwt voor de lange termijn, doet er goed aan zich niet te laten meeslepen door de euforie rond twee namen die hij zelf niet kan doorrekenen.
