Toen ik hier (Costa Blanca) kwam wonen in 1997 was Spanje een land dat eigenlijk een belastingparadijs was. De belastingadministratie liet je met rust, en men had er zich blijkbaar bij neergelegd dat de enige belastinginkomsten die men binnenkreeg kwamen van vergunningen die Spanje voor van alles en nog wat aan het heffen was. Spanje was toen een goedkoop land. We hadden nog geen euro, en de bouwhype stond nog in zijn kinderschoenen. Met de bouwhype zelf kwam het geld met bakken binnen. Niet allen voor de staat, maar ook voor elke patatten of sinaasappelboer die zijn grond plots bouwgrond zag verklaren. En hier aan de Costa´s hebben wij, buitenlanders uit het rijke Noorden, goed geld neergelegd voor die “plek onder de zon”.
Hele Spaanse families zijn in die periode zonder slag of stoot rijk geworden van grond en bakstenen. Niet van innovatie, kennis en technologie.
Spijtig genoeg had je om veel geld te verdienen in de bouwhype periode geen diploma´s of universitaire opleidingen nodig. Het feit dat er 50% werkloosheid is onder de jongeren heeft niet alleen met gebrek aan werkaanbod te maken, maar ook heel veel met de capaciteiten die deze jongeren hebben. (Denk maar aan de NiNi´s, Ni estudiar, Ni trabajar).
Nu is die bouwhype machine stilgevallen, zitten banken met bergen vastgoed op hun balans die ze onmogelijk aan de marktwaarde kunnen waarderen (anders vallen ze om), zitten een hoop jongeren zonder werk (45%), en zit het rijk zonder inkomsten. Nonkel Pepe, die wel even ging zorgen dat zijn neefje Juan en nicht Maria (Henk en Ingrid) zouden kunnen gaan werken bij o.a. pretpark Terra Mitica, bestaat niet meer. Ook Pepe is werkloos, dit samen met het Spaanse favoritisme dat ervoor heeft gezorgd dat hele (gesubsidieerde) bedrijven onbestuurbaar – onrendabel waren. Veroorzaakt door de onbekwaamheid van alle Juans en Maria´s die op postjes zaten boven hun capaciteit. Dit favoritisme kan men niet economisch uitroeien, maar moet politiek gebeuren. Het zit in het Spaanse systeem ingebakken. Bij de Spaanse gemeenteraadsverkiezingen kan men enkel kiezen voor een partij. Die partij heeft dan zelf een lijst samengesteld waarop nr. 1 de burgemeester wordt en zo per opgaande nummer voor de verkozen raadsleden. Het Juan en Maria gehalte is in de samenstelling van die gemeentelijst dan ook zeer hoog in de gemeenteraad. Nu alle bestuurslagen, gemeentelijk, provinciaal, communidad en nationaal geld zoeken, kan ik u nu al vertellen dat wij buitenlanders gemakkelijke slachtoffers zullen zijn. In de kustgebieden zal men zien dat de IBI voor villa´s (vastgoedbelasting), drastisch omhoog zal gaan. De vrijstellingen voor erfbelasting worden aangepast. Er opnieuw een “tijdelijke” patrimonio belasting wordt ingesteld (vermogensbelasting). Dat men jacht gaat maken naar “valse” niet residenten. (Mensen die hier meer dan 6 maanden wonen, maar geen belasting betalen.) In mijn volgend artikel zal ik een opsomming maken van de belastingshervormingen die Spanje heeft doorgevoerd en nog in het vet heeft liggen. Een goede raad echter: boer, let op uw kippen! Hasta Luego WM
