Net zoals u een jaar geleden voor het eerst met het woord “indignados” werdt geconfronteerd om de protesterende jongeren in de Spaanse hoofdsteden te beschrijven, gaat u nu ook een nieuw woord leren. De “Yayoflautas”! Yayo betekent opa in het Spaans, en Flautas (fluiten). Deze yayofloutas zijn de seniorentak van de indignados. Gelukkig bestaat er in de Spaanse maatschappij een grote familiale solidariteit om de familie op te vangen. Volgens het ministerie van sociale zaken zorgt bijna de helft van de grootouders voor hun kleinkinderen en 70% doen dit tijdens de schoolvakanties.
Behalve dat, blijkt dat van in het totaal 17 miljoen huishoudens er nu 520.000 mee van het pensioen van de grootouders leeft. Zelf maak ik mee dat deze Abuelo´s (grootouders) mij stukken grond aanbieden om te verkopen om zo te proberen de kinderen en de kleinkinderen het hoofd boven water te houden. In Spanje zijn er 1.7 miljoen huishoudens waarvan iedereen werkloos is, en vanaf het begin van de crisis verloren reeds 300.000 gezinnen hun huis. Weet dat je in Spanje na twee jaar geen werklozensteun meer trekt! Je vraagt jezelf af, hoe kan het dan dat met deze cijfers het geen revolutie is, of het land niet instort? Economen en sociologen geven allemaal hetzelfde antwoord: “het gewicht dat de schaduweconomie in de schaal legt”, en die wordt geschat op 20 à 25% van het bbp. Misschien iets waar al die moraalridders eens kunnen over nadenken! Zonder zwartwerk was het revolutie. Maar vooral “de solidariteit tussen familieleden” vormt een waar vangnet in zware tijden. Vangnet is waarschijnlijk een understatement voor de rol die de grootouders in de huidige crisis spelen. Ze maken essentieel onderdeel uit van de maatschappij door de gaten in de sociale voorzieningen te dichten. Die beginnen al bij het plaatsgebrek in de openbare kinderdagverblijven of bij de openingstijden ervan, die vaak niet te combineren zijn met de werktijden van de ouders. Daarnaast vangen grootouders kinderen op die hun huis kwijt zijn, en vullen ze werkloosheidsuitkeringen aan wanneer die worden stopgezet of dragen bij om op vakantie te kunnen gaan. Het blijft je kind nietwaar? Maar ook deze abuelo´s worden getroffen. Ten eerste hebben ze net als alle andere burgers te lijden onder het bezuinigingsbeleid van de Spaanse regering (in 2011 werden de pensioenen bevroren en in 2012 met nog geen 1% geïndexeerd, wat ver onder het inflatieniveau van 3% ligt). Bovendien moeten ze tegenwoordig zelf een deel van hun medicijnen betalen, die tot nu toe gratis waren voor gepensioneerden. Een vetpot is trouwens een Spaans pensioen niet! Boos hebben de grijze koppen nu besloten de gelederen te sluiten, samen met de jongeren,om tegen de gevolgen van de crisis te strijden door “hun familie te helpen maar ook door de straat op te gaan”. Zoals zoveel andere grootouders staat ze in de voorste gelederen bij demonstraties waarbij tegen maatschappelijk onrecht en bezuinigingen in het onderwijs en de gezondheidszorg wordt geprotesteerd. Men zal echter met respect moeten omgaan met deze Yayoflautas. Daar waar de politiek de indignado´s beschreef als een stelletje ongeregeld, heeft men nu te maken met de steunpilaren van de huidige crisismaatschappij. Steunpilaren die tot hiertoe anarchie hebben voorkomen. Het moge geweten zijn dat ook de Nederlandse en Belgische jongeren amper een financiële buffer hebben. Zij leven in het NU. Sparen is voor later. Hou als babyboom ouder dus maar wat achter de hand. Het blijven wel je kinderen.
