Om short te kunnen gaan op aandelen moet je de aandelen ‘lenen’. Dat kan, maar daar moet je voor betalen aan de uitlener. Er zijn dus aandeelhouders die hier een verdienmodel in zien. Die beleggers lenen tegen een vergoeding hun aandelen uit aan shorters.
Je biedt daarmee shorters de kans om te speculeren op een koersdaling. Daar krijg je als aandeelhouder een vergoeding voor.
Ik ga zelf weleens short, maar wat ik nooit doe, is anderen in staat stellen om op basis van mijn aandelen short te gaan.
Niet alle shorters spelen het spel namelijk eerlijk. Enkele grote en bekende shorters gebruiken hun invloed om paniek over het bedrijf in de markt te brengen. Zo gingen al heel wat bedrijven onderuit, puur op basis van ongefundeerde geruchten die in de markt gebracht werden door shorters. Je vergoeding voor het uitlenen van de aandelen staat niet in verhouding tot de verliezen die je leidt op de waarde van je aandelen. Ik vind het dus geen slim verdienmodel.
