Het contrast dat niemand hardop benoemt
Terwijl je het journaal aanzet en oorlogsbeelden en olieprijsonrust voorbij ziet komen, verwachten analisten dit kwartaal recordwinstmarges. Niet een beetje boven verwachting, maar records. Vooral bij energiebedrijven, die logischerwijs profiteren van de olieschok, en bij de Amerikaanse AI-giganten, die op een heel ander verhaal draaien.
Dat is op zichzelf al vreemd genoeg om bij stil te staan. Normaal gesproken duiken winstverwachtingen omlaag zodra de geopolitieke temperatuur stijgt. Bedrijven worden voorzichtig, analisten verlagen hun ramingen, het management spreekt in het kwartaalbericht over ‘uitdagende omstandigheden’. Dit keer niet.
De vraag die daaruit volgt is niet retorisch bedoeld. Zit de markt fout, of zit de angst fout?
Wie heeft er gelijk: de obligatiemarkt of de winstcijfers
De obligatiemarkt praat in risico-opslagen, in rentes die reageren op onzekerheid. Als beleggers daar bang zijn voor escalatie, zie je dat terug in hogere rentes op staatsobligaties en bredere kredietspreads. De aandelenmarkt praat in winstverwachtingen, en die verwachtingen zeggen op dit moment: alles komt goed, misschien zelfs beter dan goed.
Beide markten kunnen niet allebei volledig gelijk hebben. Als de winstverwachtingen kloppen, is de onrust in de obligatiemarkt overdreven. Als de obligatiemarkt gelijk heeft, staan de winstcijfers op instorten zodra de energieprijzen doorwerken in de kostenkant van diezelfde bedrijven die er nu van profiteren.
Het seizoen van kwartaalcijfers dat nu op gang komt, met grote namen die als eerste rapporteren, gaat een deel van dat antwoord geven. Niet het hele antwoord, maar wel een eerste signaal of het optimisme van de winstverwachtingen standhoudt zodra het echte cijfer op tafel ligt.
De muur van zorgen, opnieuw
Wie dit patroon herkent, denkt misschien terug aan 2022. Ook toen klom de markt een letterlijke muur van zorgen op, met oorlog, inflatie en renteverhogingen als decor, terwijl aandelenkoersen zich daar weinig van aantrokken. Achteraf bleek dat klimmen deels terecht en deels een generale repetitie voor de correctie die volgde.
Het patroon van vandaag lijkt daarop, met een belangrijk verschil. Toen was het vooral de brede markt die optimistisch bleef ondanks het nieuws. Nu zit het optimisme geconcentreerd in twee specifieke hoeken: energie, dat direct profiteert van de olieschok, en een handvol Amerikaanse technologiebedrijven die hun eigen groeiverhaal hebben, los van de geopolitiek.
Een geconcentreerd optimisme is kwetsbaarder dan een breed gedragen optimisme. Als die twee hoeken tegenvallen, valt een groot deel van de recordverwachting in duigen.
Wat dit betekent voor jouw portefeuille
Je hoeft geen positie in te nemen over wie er gelijk heeft, de obligatiemarkt of de winstverwachtingen. Wat je wel kunt doen, is je ervan bewust zijn dat deze kloof bestaat, en dat kloven zoals deze zich vroeg of laat sluiten. Meestal niet geleidelijk, maar met een schok in een van de twee richtingen.
De spreiding die je toch al zou moeten hebben, wordt in dit soort periodes belangrijker dan ooit. Wie zwaar overwogen zit in energie of in de paar AI-namen die de recordmarges dragen, profiteert het hardst als het optimisme terecht blijkt, maar voelt de klap het hardst als het omslaat.
De kwartaalcijfers van de komende weken zijn daarmee niet zomaar een verplicht nummer. Ze zijn het eerste echte antwoord op de vraag of bedrijven daadwerkelijk immuun zijn voor de wereld om hen heen, of dat de rekening gewoon later komt.
