Vanwege de kredietperikelen vluchtten beleggers vorig jaar massaal uit aandelen en in staatsobligaties, waardoor de rente sterk daalde. In maart werd een tussentijds laagtepunt net onder 4% bereikt. Voorlopig… Vanwege de kredietperikelen vluchtten beleggers vorig jaar massaal uit aandelen en in staatsobligaties, waardoor de rente sterk daalde. In maart werd een tussentijds laagtepunt net onder 4% bereikt. Voorlopig is de weerstandslijn rond 4,8% te sterk gebleken. Het is opmerkelijk dat veel beleggers genoegen nemen met een rentevergoeding van circa 4,3% per jaar. Zeker gezien de (officiële gerapporteerde Europese) inflatie (3,8%), belasting (1,2%) plus het risico van opnieuw dalende obligatiekoersen. Een stijgende inflatie is funest voor obligatiekoersen. Des te vreemder is het dat de rente sinds de piek in augustus daalt, terwijl de inflatiedruk blijft toenemen. De producentenprijzen, een belangrijke indicator voor de inflatoire ontwikkeling, rezen in juli de pan uit: +9% op jaarbasis. Vooralsnog weet de rente steun te vinden bij de voormalige neklijn. Een definitieve doorbraak van dit steunniveau zou een verdere daling richting 4% kunnen inluiden.
