Twee verhalen die niet bij elkaar passen
Er gebeurt iets vreemds in de oliemarkt. Aan de ene kant hoor je de Iraanse minister van Buitenlandse Zaken spreken over een oorlog waar geen einde aan komt, terwijl Trump een Iraans voorstel resoluut van tafel veegt. Dat is precies het soort taal waar oliehandelaren van in paniek raken, want een gesloten Straat van Hormuz betekent een acute schok voor de wereldwijde energievoorziening.
En toch beweegt de olieprijs niet zoals je bij zo’n dreiging zou verwachten. Terwijl de retoriek escaleert, laten scheepvaartgegevens zien dat de olie alweer op zo’n twee derde van het niveau van voor de crisis door de Straat van Hormuz stroomt. Twee signalen die elkaar tegenspreken, en dat is precies waarom de markt zo nerveus blijft schommelen.
Wat de tankers je vertellen dat het nieuws niet zegt
Journalistiek voedt zich met dreigementen, maar tankers voeden zich met contracten en verzekeringspremies. Als reders bereid zijn hun schepen weer door een gebied te sturen waar eerder meerdere schepen zijn aangevallen, zeg je daarmee iets belangrijks. Het risico wordt op de vloer kennelijk lager ingeschat dan de woorden vanuit Teheran doen vermoeden.
Dat wil niet zeggen dat het gevaar weg is. Het betekent dat er twee werkelijkheden naast elkaar bestaan: de werkelijkheid van de microfoon, waar iedereen zijn hardste taal gebruikt om aan de onderhandelingstafel te blijven zitten, en de werkelijkheid van de reders, verzekeraars en kapiteins die met echt geld en echte risico’s rekenen. Die tweede werkelijkheid is trager, maar uiteindelijk eerlijker.
Waarom jouw boodschappenmandje hier gevoelig voor is
Dit soort schommelingen lijkt ver van je bed, tot je beseft hoe direct olie doorwerkt in je dagelijkse kosten. Duurdere olie betekent duurdere transportkosten, duurdere transportkosten betekenen duurdere producten in het schap, en duurdere producten in het schap betekenen dat de ECB weer moet nadenken over de rente.
De ECB kijkt naar precies dit soort volatiliteit met een schuin oog, want een plotselinge oliepiek kan de hele inflatie-rekensom overhoop gooien die net eindelijk begon te stabiliseren. Voor jou als spaarder of belegger betekent dit dat de rente op je spaarrekening en de koers van je obligaties gevoeliger zijn voor het nieuws uit de Perzische Golf dan je op het eerste gezicht zou denken.
De les die je hieruit trekt
Wat hier gebeurt is eigenlijk een herhaling van een oud patroon. Ook in 1973 en tijdens de tankeraanvallen bij Hormuz in 2019 zag je dezelfde kloof tussen paniekerige koppen en een markt die uiteindelijk sneller herstelde dan de angst deed vermoeden. De prijs van olie is nooit alleen een weerspiegeling van wat er gebeurt, maar ook van wat mensen dénken dat er zou kunnen gebeuren.
Wie zijn portefeuille alleen bijstuurt op basis van de krantenkop, loopt structureel achter de feiten aan. Wie kijkt naar wat er daadwerkelijk vaart, produceert en verhandeld wordt, ziet vaak een rustiger en betrouwbaarder beeld. Dat onderscheid maken, tussen ruis en werkelijke verschuiving, is precies waar een goede beleggingsstrategie op is gebouwd.
Ik geef aanstaande donderdag om 9:00 uur een gratis live training waarin ik je meeneem in 10 wetenschappelijk bewezen strategieën die werken in elk klimaat, ook wanneer geopolitiek nieuws de markten door elkaar schudt. Aanmelden kan via deze affiliatelink hier.
Vertrouw jij op de koppen in het nieuws, of kijk je liever naar wat er daadwerkelijk gebeurt in de markt?
