Wat voorafging: Uit katholieke hoek bestaan er verschillende organizaties in België. We gaan even in de tijd terug, politiek hadden we de CVP (Christelijke Volks Partij) nu CD&V Onder andere Jean-Luc Dehaene was ooit premier. Dan hebben we de vakbeweging ACW en o.a. de Boerenbond. Vanuit die achtergrond had men in Belgie de Spaarkas BAC, daarna veranderd in BACOB bank, daarna in Dexia (voorzitter Jean-Luc Deheane!). Gekoppeld aan BAC/BACOB was tevens DVV welke een verzekeringsmaatschappij was. In de jaren 70-80-90 werd bij BAC/BACOP volop koppelverkoop gedaan (nu verboden!). Indien men een spaarrekening had bij hen en men kocht een Coöperatief AANDEEL Arcopar, dan kreeg men meer intrest op zijn spaarrekening en kon men goedkoper aan een verzekering geraken bij de DVV.
Ook ik had in de jaren 80 dit coöperatief aandeel. Het gaf geen rente maar dividend, het was dus wel degelijk een aandeel! Het was een belegging in Arcopar coöperatief aandeel. Uiteraard een vehikkel uit hetzelfde nest als alle hogervernoemde Christelijke instanties. De groep Arco, de Coöperatieve holding van de christelijke werknemersbeweging steunde voor bijna 4/5 op de activiteiten van DEXIA! Bijna 800.000 aandeelhouders hebben samen 1,5 miljard uitstaan in Arcopar. Wegens het failliet van de Dexia groep zijn Arcopar, Arcofin en Arcoplus in vereffening gegaan. Normaal gezien geld kwijt dus. Haastig is er dan vanuit de regering geroepen dat de arco aandeelhouders staatswaarborg genoten. Dit om 800.000 beleggers te sussen. De waarheid van deze belegging is dat maar heel weinig mensen wisten in wat ze hun geld gestoken hadden. Net zoals met de achtergestelde leningen van DSB bank, of de Participaciones preferentes van de Spaanse banken. Mensen horen alleen wat ze willen horen, en dat is in veel gevallen enkel “je krijgt meer intrest”.
Wat is er nu aan de hand dat in België kan ontploffen? De Vlaamse Federatie van Beleggers (VFB) had eind 2011 een rechtszaak aangespannen bij de Raad van State, omdat ze vond dat de beleggers van Arco eigenlijk aandeelhouders van Dexia zijn. Door de staatswaarborg die de regering-Leterme had toegekend, zouden ze onterecht worden bevoordeeld ten opzichte van de andere aandeelhouders van Dexia of gewone aandelenbeleggers. De auditeur geeft de VFB nu gelijk. In principe is de uitspraak van de auditeur enkel een advies, maar dat advies wordt bijna altijd door de Raad van State gevolgd. Als de staatswaarborg er niet komt, zullen de aandeelhouders van Arco bijna niets terugzien van hun geld. De staatswaarborg is onwettig. Openlijk wordt de regering nu onder druk gezet via forums en krantenreacties om toch die (onwettelijke) staatswaarborg te garanderen of anders… gaan de (waarschijnlijk) 800.000 rekeningen bij Belfius (ex Dexia) weggehaald worden door de gedupeerden. Een oproep tot een “run on the bank” dus. De nachtmerrie van ieder bankier. Indien dit gebeurd zal de regering Di Rupo handenvol geld nodig hebben om Belfius/Dexia niet te laten omvallen. Indien dat gebeurd is tevens hek van de dam, en kan het zelfs schokgolven in Europa geven. De gedupeerde spaarders (de meerderheid dacht werkelijk dat ze spaarden i.p.v. te beleggen), de gedupeerde spaarders verenigen zich via forums en internet en gaan nu de bankenmaffia te lijf! Aan de andere kant wordt dan weer terecht door de normale aandelenbeleggers gesteld: Wat hebben deze arco-beleggers meer dan welke andere belegger die het slachtoffer is geworden van het winstbejag van de banken. Als je belegt weet je dat je een risico loopt daarvoor krijg je dan ook een grotere opbrengst voorgespiegeld dan op een spaarboekje. Als het fout loopt moet je alleen jezelf de schuld geven en niet rekenen op de andere voorzichtige spaarders – belastingbetalers om jouw centen te redden. Voorlopig is het 1-0 voor de beleggersfederatie! Maar 800.000 rekeninghouders zijn een belangrijke macht/kiespubliek. Wordt vervolgt…
