Het rapport van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling, voorziet dat vele Europese landen dit jaar in een recessie terecht zullen komen. Engeland zou een van de meest getroffen landen… Het rapport van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling, voorziet dat vele Europese landen dit jaar in een recessie terecht zullen komen. Engeland zou een van de meest getroffen landen kunnen worden.
MF: In het verenigd koninkrijk gaat alles mis. Gisteren hebben zich twee symbolisch te noemen gebeurtenissen voorgedaan. Het pond sterling heeft zijn laagste niveau sinds twee jaar bereikt ten opzichte van de dollar, wat de ongerustheid aangeeft die beleggers koesteren ten aanzien van Groot Brittannië. En de grote distributeurs hebben hun omzetten bij de detailhandel bekend. En deze zijn zeer verontrustend. Kesa, in huishoudelijke apparaten, Next voor de kleding, Sports Direct voor de sportartikelen, trekken allemaal dezelfde conclusies. De Engelse huishoudens hebben het moeilijk. Zij weigeren buiten de noodzakelijke kosten voor levensonderhoud verder nog maar iets uit te geven. Sports Direct heeft in 25 jaar nog nooit zulke slechte verkoopcijfers gekend.
Wat is de oorzaak van deze ineenstorting van de markt?
MF: Dit is de echte crisis. Dezelfde die de Verenigde Staten teistert. We moeten goed begrijpen dat er twee aanjagers zijn geweest van de Britse economie: de onroerend goed markt met een nog nooit eerder gehaald speculatief niveau en de financiële wereld van de City. Deze twee sectoren hebben de volle laag gekregen. Maar er is nog meer. Gisteren deed zich iets voor wat verder voeding geeft aan wat de president van Wal Mart, het grootste warenhuis in de wereld, opmerkte. Ik citeer: Het nieuwe van deze crisis is dat de huishoudens die het niet moeilijk hebben, uit voorzorg zijn overgegaan tot het vormen van een spaarpotje door hun uitgaven te beperken.
Dat wil zeggen?
MF: Dat het wegvallen van de bestedingen niet komt door de huishoudens die in de problemen zitten en teveel schulden hebben. Die vertegenwoordigen slechts een klein deel van de totale bestedingen, of dat nou in Engeland of in de Verenigde Staten is. Ze is toe te schrijven aan al die huishoudens die niet door de crisis getroffen zijn maar die besloten hebben om zich anders te gaan gedragen met betrekking tot die bestedingen. Dit om financiële maar ook nog om andere redenen. We kunnen dat een low cost attitude noemen. Minder consumeren om beter te kunnen consumeren. Wanneer deze verandering doorzet, dan zou dat wel eens voor een totaal andere situatie kunnen zorgen. En een land als Engeland zou er wel eens jaren over kunnen doen om zich daarvan te herstellen.
