Wat is de maatschappelijke prijs van goedkoop?
Door veranderde klimatologische omstandigheden zijn de dinosaurussen van de aarde verdwenen. Door veranderend consumentengedrag (en dat is uw schuld) zullen ook de mastodonten die lange tijd het commerciële landschap hebben bepaald ten onder gaan. In de jaren 50-60 toen de mobiliteit nog niet was wat ze nu is, had ieder dorp of stadsdeel zijn eigen buurt-, vis-, groenten-, fruit-, en kledingwinkels waardoor de kleine middenstand floreerde. De opkomst van de grootgrutters, die meedogenloos de leveranciers doodknepen tot de laatste cent korting, zogen hierdoor alle klanten naar zich toe wegens hun lagere prijzen. Het resultaat was dat dorpskernen verschraalden en veranderden in slaapsteden. We gingen maar wat graag met de auto naar de shoppingcenters om droog te kunnen flaneren langs de winkels, terwijl het buiten grijs en nat was. Het franchise concept waaide over uit Amerika en na een paar jaar bleken al die shoppingparadijzen een kopie te zijn van de ander.
ZARA, Mango, Blokker, Casa, Kruidvat; u kent ze zelf ook wel. Zodat op den duur de luxe van droog winkelen ook ging vervelen daar het overal hetzelfde was. Of u nu in Amsterdam, Antwerpen of Alicante ging winkelen, het was allemaal hetzelfde. Het internet blijkt nu voor deze kolossen net hetzelfde effect te hebben als de veranderde klimatologische omstandigheden voor de dinosaurussen. Rondom mij zie ik de jonge generatie de meest uiteenlopende zaken op internet bestellen. Bij de 20 tot 35 jarigen zit dat “even op internet
bestellen” er gewoon ingebakken. Wie van u (oudere lezer) had ooit durven denken dat men schoenen ging kopen op het internet (Zalando) of kleine kantoor spullen (Viking)? Ik heb al haargel, stofzuigerzakken, boeken, kleding, parfum, kerstdecoratie en nog vele andere dingen meer weten te bestellen door de jonge generatie op het internet. Als je daarbovenop weet dat sommige consumenten een zonnebril gaan passen in de winkel, om te zien of hij wel goed staat, om hem daarna goedkoper op het internet te bestellen, dan weet je ook dat het commerciële concept van een fysieke winkel verdoemd is.
Dit allemaal als intro op de situatie van V&D. Sinds januari is V&D in het nieuws doordat het zijn hoofd niet meer boven water kan houden. Leveranciers en pandeigenaren eisen nu hun geld op! Daar waar de inkopers van V&D jaren uit een machtspositie betalingstermijnen afdwongen van wel 3 maanden en meer, blijkt nu dat dit niet uit machtspositie was, maar eigenlijk van armoede. Als je als bedrijf lange betalingstermijnen moet afdwingen, en zelf alles dagelijks cash mag ontvangen, dan ben je niet goed bezig. In de strijd van de goedkoopste is men vergeten winst te maken! Toch is de situatie waarin V&D zich bevindt ook het resultaat van uw veranderd consumentengedrag. Dat de vakbonden zich ook geen raad weten in een veranderde commerciële omgeving, is niets nieuws. Zij zijn blijven hangen in de sociale strijd van begin 1900 waarin het ganse “patronaat” uitbuiters waren van wezen en weduwen. Met het idee om sociale “verworvenheden” te moeten inleveren kunnen zij niet leven. Ooit is SABENA, de nationale Belgische luchtvaartmaatschappij, (en daarna nog vele anderen) kapot gestaakt door de vakbonden. Inleveren is gewoon iets wat je niet doet. Rupurt Murdoch, bekende Engelse media magnaat, heeft zo ooit zijn uitgeverij aangeboden aan de vakbond voor 1€ omdat uit stakingen en
interviews bleek dat zij alles veel beter konden. Toen ze het verlieslatende bedrijf cadeau kregen voor 1€ om bijvoorbeeld hun vakbondskrant te drukken, hebben ze vriendelijk bedankt. Een bedrijf economisch leiden bleek iets moeilijker te zijn dan steeds hogere eisen te stellen. Als belegger zou ik dus nu tweemaal nadenken voordat ik in een fonds stapte dat in commercieel vastgoed belegt. Als je de leegstand in vele shoppingcenters ziet kan je je afvragen wat het rendement is van het gebouw? Het internet is voor de grootgrutters en shoppingcenters wat de intrede van de computer was in de jaren 80 voor de werkgelegenheid. Vakbonden wilden toen die duivelse werkvernietigende apparaten belasten om werkgelegenheid te kunnen behouden. De geschiedenis heeft geleerd dat evolutie en consumentengedrag een dynamisch iets is dat niet vast te leggen is met wetgeving en beperkingen. We staan nu voor het tijdperk dat dinosaurussen gaan verdwijnen en een nieuwe soort zijn habitat zal vinden.
Het zal vele dinosaurussen pijn doen.
