Het eerste deel is geschiedenis. Wie zijn geschiedenis kent, kan zijn toekomst beter begrijpen. We gaan terug naar het Frankrijk van 1787. De schatkist was leeg, en de Franse revolutie moest betaald worden. Het water stond de nieuwe regering werkelijk aan de lippen. Om een bankroet te vermijden, besloot de “Assemblée Nationale” op 2 november 1789 om alle kerkelijke bezittingen te confisqueren. Op basis van dat kerkelijke bezit als onderpand (in die tijd wilden ze nog een onderpand zien) werden waardepapieren uitgegeven. De zogenaamde “assignats”. Die assignats zouden worden gebruikt om rente en aflossing van de staatsschuld mee te betalen. Omdat het vertrouwen in de assignaten niet erg groot was en de Staat in grote geldproblemen verkeerde, werd op 17 april 1790 besloten dat de assignaten ook als wettig betaalmiddel zouden gelden. Dit gemakkelijke geld was zo verslavend dat de
revolutionaire regering veel meer assignaten in omloop bracht dan in overeenstemming was met de waarde van de geconfisqueerde kerkbezittingen. Het zal niemand verbazen dat in die omstandigheden de waarde van de assignaten snel verminderde. Tussen 1790 en 1793 verloor de assignaat 60% van zijn waarde.
Er werd geprobeerd de waarde van de assignaat op peil te houden door de doodstraf te stellen op het niet-aannemen van assignaten. In 1796 was er voor 45 miljard frank (10 maal de waarde van de kerkbezittingen) aan assignaten in omloop. De assignateninflatie werd nog aangewakkerd doordat Engeland, dat met de Franse Republiek in oorlog verkeerde, welbewust vervalste assignaten in omloop bracht. Op 19 februari 1796 werden de assignaten uit de circulatie genomen, maar wel tegen een voor de houders ervan ongunstige koers. Voor 30 frank aan assignaten wordt 1 frank in edelmetaal uitgekeerd. Ook recenter kennen we een aantal resets van het geldsysteem. Na de oorlog, de wet van Gutt voor België en het Tientje van Liefting voor Nederland, die het toenmalige geldsysteem weer op nul zette (Behalve voor diegenen die goud bezaten).
In het beroemde werk van Goethe “Faust” is het de duivel Mefisto, die Faust uitlegde om papiergeld te toveren met als tegenwaarde de reeds opgesoupeerde schat van de koning, die diep onder de grond stak (Fort Knox?) en niemand gezien had. In ”Faust” is het uitgerekend de snuggere hofnar die er geen vertrouwen in heeft en snel in echte waarde vlucht en zich voorneemt vastgoed te kopen: huis, jachtslot, bos en beek. ‘De magie van het papieren geld steunt op de wensdroom, vergelijkbaar met de experimenten van de alchemisten, om waarde uit niets te creëren en de wetten van de schaarste te overwinnen,’ aldus Otmar Issing, de ex-chef-econoom bij de Europese Centrale Bank (ECB). Lees wel EX chef-econoom. Dat de ganse wereld in een systeemcrisis zit, mag onderhand duidelijk zijn. Stijgende staatsschulden, en staatsobligaties die opgekocht worden door geld van de financiële alchemie van de ECB geven een onzekere toekomst. In de tussentijd zijn er steeds meer en meer mensen zich bewust dat het zo niet verder kan.
We kunnen ons niet uit de crisis consumeren door meer krediet te toveren!
Het steeds zwaarder overheidsapparaat zowel nationaal als Europees vindt echter in deze systeemcrisis hun bestaansrecht. Op een bepaald moment, en daar waren we in 2008 heel dicht bij, springt de boel en krijgen we een financiële reset.
Schulden weg, pensioenfondsen weg, spaargeld weg, ga terug naar start en u ontvangt geen geld. Een nieuwe start dus voor iedereen. Ook die nieuwe start zal echter eindig zijn. Het humanisme predikt dat alle mensen gelijk zijn. Maar dat is niet zo. Bij een nieuwe start begint iedereen gelijk, net zoals bij de aanvang van het spel Monopolie. Iedereen begint gelijk.
Maar na een tijdje ontwikkelt er zich bij Monopolie een winnaar die door geluk en slim spelen al uw geld naar zich toe haalt. Op het laatste zit er maar één te glunderen en de rest van de tafel zit zich dood te vervelen en te ergeren tijdens het wachten wanneer het spel gedaan is. Wanneer het spel vastloopt bij gebrek aan geld van de spelers, wordt er besloten om toch opnieuw te beginnen, en wordt iedereen weer wakker. Deze Monopolie reset is al verschillende keren in de geschiedenis gebeurd. Vraag het anders eens aan de Argentijnen.
Moest Cyprus niet in de Euro hebben gezeten, hadden ze net hetzelfde meegemaakt. Het is nu aan u om te bezinnen. Uiteindelijk, op u komt het aan! Blijft u geloven in het financiële establishment dat u digitaal fiat geld geeft, of wil u misschien voor uzelf nadenken zoals de slimme nar uit Faust, die enkel geloofde in wat hij kon vasthouden.
