Onlangs kwam er bijzonder geopolitiek nieuws naar buiten. Er is een samenwerkingsafspraak gesloten tussen China en Israël. China gaat investeren in de succesvolle Israëlisch defensie industrie.
Israël heeft een strikte en lange dienstplicht voor mannen en vrouwen. Helaas heeft Israël ook mensen met een handicap in dienst. Heel het land is nodig om het land te verdedigen. Dat is, ook helaas, geen luxe. Dat is omdat het keihard nodig is want het land is formeel nog altijd in oorlog met veel van de buurlanden.
China gaat investeren in de Israëlisch militaire sector.
Het boeiende hiervan is dat, vermoedelijk, de Mossad een topstuk van Hamas heeft doodgeschoten. De ideoloog die uitlegt waarom Israël van de kaart gevaagd moet worden. Het ziet er naar uit dat het mislukt is, eerder blaast men Hamas van de kaart. Laten we maar hopen dat er vrede komt. Misschien moet iemand zich eens uitspreken over het feit dat Maleisië geen Israëlisch paspoorthouders in haar land laat?
Op geopolitiek is deze samenwerking tussen China en Israël van belang. Israël kan niet langer op Europa rekenen als een stevige bondgenoot. Zie de Duitse beslissing dat Kuwait Airlines Israëlische paspoorthouders mag weigeren. Vanwege het paspoort van Israël. Dan stel je jezelf de vraag: hebben we niet geleerd van het verleden?
Daarnaast is dit een flinke tegenvaller voor Iran. China was geen goede bondgenoot, maar hield Iran in de VN Veiligheidsraad wel de hand boven het hoofd. Dus heeft Israël nu 2 trouwe bondgenoten in de VN Veiligheidsraad? De oorlog met Iran verwacht ik inmiddels. Is dat erg. Ja, oorlog betekend vernietiging en een pure verspilling van middelen. Aan de andere kant kunnen we volop investeren in de militaire sector. Als je de oorlog niet kan voorkomen, dan kan je wel besluiten er van te profiteren.
