Een verhoging van het salaris van de armste met 3,000% klinkt goed. Althans als we niet verder kijken dan onze neus lang is. Immers zorgt het minimum loon voor een probleem voor de onderkant van de arbeidsklasse. Het zorgt ervoor dat een gedeelte van de samenleving niet aan het werk kan komen. Waarom niet een lager salaris mogelijk maken om zo de jeugdwerkloosheid aan te pakken?
In Venezuela hebben ze immense problemen. Als u niet voorbereid was op de ineenstorting van de samenleving dan had u een groot probleem. Dat hebben de inwoners van Venezuela dus ook. De regering heeft het minimum loon daarom verhoogd met 3,000%. dit om de armsten te helpen. Waarschijnlijk een prachtige maatregel van de politici om ervoor te zorgen dat de mensen netjes correct en juist stemmen.

De verhoging van het minimumloon had een effect op de arbeidsmarkt wat de regering van Venezuela nooit had verwacht. Nou heb ik de regering van Venezuela nooit kunnen betrappen op doordacht beleid. Ik betrap ze wel op domme ondoordachte maatregelen die de bevolking schaden. De verhoging van het minimumloon was hier geen uitzondering op. Bedrijven deden het enige correcte: ze ontsloegen massaal personeel. Niet een beetje of een enkeling, maar echt massaal. Vrijwel iedereen vloog er uit.
Dit gevolg op de 3000% loonmaatregel is een mooi voorbeeld van wat het probleem is van de politici die hun eisen zonder overleg kunnen neerleggen.
Doorgaans kiezen politici voor een leven in de publieke sector, of anders gezegd: ze hebben een uitkering. Een uitkering die betaalt wordt door de mensen die niet door de overheid gefinancierd worden. Laten we die mensen het werkende deel der natie noemen. De ruggengraat van de samenleving.
Ambtenaren en de hele publieke sector zijn voor hun financiële toekomst van ons, de mensen die ze betalen afhankelijk. Het is daarom zo boeiend om te zien dat mensen zeggen dat de publieke sector belangrijk werk doet. Het meeste werk wat er gaande is binnen de publieke sector is er puur en alleen omdat politici het nodig achten.
Ik verwacht niet dat politici snel zullen veranderen. Daar is een simpele reden voor: de enige visie van een politicus zijn de peilingen. Dat is de mogelijkheid vergroten om te blijven zitten. Niet om het land te dienen of eens een strategisch lange termijn beleid te maken. Venezuela is een mooi voorbeeld van hoe dat extreem fout kan lopen.
