Een man van middelbare leeftijd wordt wakker op een doorsnee dag in 2050. Hij strompelt uit bed richting de douche, geniet gedurende één minuut van het warme water op zijn huid, waarop de centraal-geregelde boiler de temperatuur onmiddellijk doet zakken. De eco-normen van zijn appartementsgebouw. Naast hem, onder hem en boven hem wonen er 500 mensen. Hij kent er niemand.
Hij springt zijn zelfrijdende auto in. Onder zijn kennissen durft hij aan niemand kwijt hoe hard hij de ervaring van het rijden mist. Het geluid van de motor. Zijn hand op de versnellingspook. In controle zijn. Leven. Slechts nostalgie nu.
Op het werk wordt men even onderbroken voor de maandelijkse sensibilisatie-training. Jij, Europeaan. Een monster! Vijftig minuten, en daarna lunch. In de cafetaria wordt zijn bankkaart niet aanvaard. Hij checkt zo snel mogelijk zijn “sociaal profiel” via de bank-app. Tijdelijk geblokkeerd voor twee weken, wegens “haatvolle berichten op sociale media”. Hij haalt wat cash boven maar de vele afkeurende gezichten die hem plots beginnen aan te kijken doen hem eraan herinneren dat cash hier al jaren niet meer wordt aanvaard.
Het is vrijdagavond. Even denkt hij zich wat te kunnen ontspannen in een lokale kroeg, maar sinds hij een vaccinatie weigerde, laten ze hem daar niet meer binnen.
Lees verder
