Een staatssecretaris die zijn eigen plan wantrouwt
Staatssecretaris Eerenberg noemde een snelle invoering van het nieuwe box 3-stelsel onlangs zelf een ‘groot risico’. Niet de oppositie zei dit. Niet een boze belastingbetaler op X. De eigen bewindspersoon die verantwoordelijk is voor het dossier.
Dat is een bijzonder signaal. Normaal verkoopt een kabinet zijn eigen wetsvoorstel als de oplossing. Hier klinkt eerder een waarschuwing door dat het nieuwe stelsel nog niet klaar is om ingevoerd te worden, terwijl de oude regeling al jaren onder juridisch vuur ligt.
Voor honderdduizenden Nederlanders met spaargeld, aandelen of een tweede woning betekent dit dat de onzekerheid niet wordt opgelost. Die onzekerheid schuift simpelweg door.
Van hoop op duidelijkheid naar jarenlang wachten
Er was hoop dat er dit jaar eindelijk een werkbaar systeem zou komen. Een stelsel dat aansluit bij het werkelijke rendement, in plaats van het fictieve rendement waarop de Hoge Raad al meerdere keren een streep zette.
Die hoop verdampt nu een staatssecretaris zelf twijfelt aan een snelle invoering. Wat overblijft is frustratie, want de belastingaangifte van box 3 raakt niet alleen vermogende beleggers. Ook de spaarder met een appeltje voor de dorst en de particulier met een verhuurd pand vallen hieronder.
Zij weten nog steeds niet hoe hun rendement over 2027 en 2028 belast gaat worden. Plannen maken voor de lange termijn wordt daarmee giswerk in plaats van rekenwerk.
Wat dit concreet betekent voor je aangifte
Zolang het nieuwe stelsel niet vaststaat, blijft de huidige overbruggingswetgeving van kracht. Die wetgeving is zelf al meerdere keren aangepast na rechterlijke uitspraken, en niets garandeert dat dit de laatste aanpassing is geweest.
Dat betekent dat je jaarlijks opnieuw moet uitzoeken hoe jouw spaargeld, aandelenportefeuille of vastgoed wordt belast, in plaats van te kunnen bouwen op een stelsel dat een paar jaar vaststaat. Voor wie belegt met een horizon van tien of twintig jaar is dat een onwenselijke situatie.
De boekhouder in Den Haag kan rustig wachten op de volgende Prinsjesdag. De spaarder en belegger kunnen dat niet, want zij moeten nu al keuzes maken over waar ze hun vermogen in onderbrengen.
De politieke lading maakt het er niet beter op
Box 3 is inmiddels een onderwerp waar op X felle discussies over ontstaan, met verwijten over politieke motieven en trage besluitvorming. Die verontwaardiging is begrijpelijk, want het gaat hier niet om een abstract beleidsdetail maar om geld dat mensen daadwerkelijk kwijtraken of juist mislopen.
Wat overblijft na alle politieke ophef is een simpel gegeven: niemand weet precies waar hij aan toe is. Niet de spaarder, niet de belegger, en blijkbaar ook de staatssecretaris niet.
In een klimaat van aanhoudende rechtsonzekerheid is het extra belangrijk om je eigen strategie scherp te hebben, ongeacht wat er in Den Haag wordt besloten. Wachten op duidelijkheid vanuit de politiek kost je jaren, en die jaren tellen mee in je rendement.
Hoe ga jij om met deze aanhoudende onzekerheid rond box 3 in je eigen beleggingsplan?
