Eerder deze week werd bekend dat medewerkers van het Amerikaanse makelaarskantoor St. Johns samen 10 miljoen dollar bonus kregen. Iedereen kreeg op basis van het aantal dienstjaren evenveel geld uitgekeerd. De langst werkende monteur kreeg dus meer als de hoogste manager van het bedrijf.
De hoogste individuele bonus was 270.000 dollar. De laagste bonus was 100 dollar voor iemand die aanstaande maandag pas begint met werken bij het bedrijf.
De reden voor de bonus was het feit dat lang geleden gestelde doelen zijn gehaald.
Het bedrijf heeft het daarmee goed gedaan en een deel van de winst vloeit nu naar iedereen die daar aan meegeholpen heeft en er nu nog werkt.
Waarom is dit wereldnieuws?
Het is zo’n opvallend bericht omdat sinds de jaren tachtig de topmanagers zich steeds meer alleen zelf beloonden met bonussen. Mensen op basis van dienstjaren hetzelfde geld geven, dat is bijna communisme in de ogen van topmanagers.
Het feit dat dit bedrijf het zo extreem anders doet is een teken dat veranderingen mogelijk zijn. Het feit dat dit zo veel aandacht heeft gekregen is een goede zaak. De druk op de top om de rijkdom aan bonussen eerlijker te verdelen neemt zo toe.
Het is tijd dat het asociale grijpgedrag van topmanagers ten einde gaat komen.
Ik hoop ook dat dit makelaarsbedrijf dankzij de positieve pers ook veel meer werk gaat krijgen. Op die manier kan ook met voeten gestemd worden over hoe topmanagers zich dienen te gedragen.
