Gisteren was het wederom raak in de VS. De markten stuiterden wat heen en weer en doken rond lunchtijd definitief in de min. De S&P 500 staat inmiddels op het laagste koersniveau sinds 1997. Uiteraard… Gisteren was het wederom raak in de VS. De markten stuiterden wat heen en weer en doken rond lunchtijd definitief in de min. De S&P 500 staat inmiddels op het laagste koersniveau sinds 1997. Uiteraard was het weer recessievrees dat de klok sloeg. Die angst houdt de financiële markten inclusief de AEX in een wurggreep.
Dat de economie op diverse delen van deze wereld zich in een recessie bevindt, is bepaald geen nieuws. Koersen laten zich niet voorspellen, een (flinke) recessie wel. De vraag is waarom de financiële markten telkens toch weer op dar fenomeen onderuit gaan. Het simpele antwoord luidt dat de slechte en steeds verder verslechterende economische realiteit nog altijd niet volledig is ingeprijsd in de aandelenkoersen.
Economen niet wakker
Gisteren vielen in de VS zowel de eerste steunaanvragen als de leading indicators tegen. Dat is toch opmerkelijk. Economen blijken vooruitlopend op belangrijke macrocijfers steevast te optimistisch. Het lijkt welhaast of tegenvallers bewust worden gecreëerd. Hoe kun je als econoom uitgaan van een lichte daling van het aantal eerste steunaanvragen in een omgeving waarin dagelijks nieuwe forse saneringsrondes worden afgekondigd en het bedrijfsleven massaal banen schrapt? Iedereen weet dat de gemiddelde Amerikaanse consument financieel klem zit, slechts mondjesmaat krediet kan krijgen en niet lekker in zijn vel zit met alle sombere geluiden om zich heen en een dalende waarde van zowel zijn aandelenportefeuille als de waarde van zijn woning. Natuurlijk wordt er dan fors minder geshopt, maar ook hier vielen de retail sales onlangs tegen.
Citigroup wankelt
De Amerikaanse bank Citigroup, ooit behorend tot de grootste banken ter wereld, is aangeschoten wild. Gisteren ging er nog eens 26% van de koers af. Een ongekende koersval en reden voor het bestuur “alle opties te overwegen.” Diederik Schmull gaf het al zeer ruim vantevoren aan: Citigroup kon naar de $ 5. Gisteren was het zo ver. Citigroup halveerde nagenoeg deze week en het is duidelijk dat de bank in een vrije val is geraakt. De mededeling dat een grootaandeelhouder zijn belang wilde vergroten maakte geen enkele indruk. Of er een fusiepartner te vinden is, of een koper voor het gehele concern, mag overigens betwijfeld worden.
AEX: cruciale fase
Voor de AEX breekt nu een cruciale fase aan. Houdt de index stand rond het huidige niveau, of is de duidelijk zichtbare bodemvorming van de afgelopen tijd niets meer geweest dan een adempauze? Echte zekerheid hierover krijg je als belegger pas achteraf. De openingsindicatoren gaven vooraf een twee tot drie procent lagere opening aan, maar die geven de laatste tijd wel vaker valse signalen af. De AEX is tamelijk vlak geopend dankzij een laat herstel in Azië. Technisch analisten lijken zich vooral te richten op een AEX stand van 218. De beruchte bodem van een aantal jaar geleden. Zo ver is het nog niet, maar de markten in de VS zijn gisteren wel deels door oude steunniveaus gezakt. De S&P 500 is elf jaar teruggeworpen in de tijd.
Beleggen is vooruitzien en voor de lange termijn. Dat er zich een uitgelezen koopgelegenheid voordoet, staat vast. Daarbij moet er echter wel nadrukkelijk worden gewezen op een Japan scenario. De Nikkei presteert per saldo al achttien jaar bedroevend. Daar lag het knappen va een onroerend goed zeepbel aan ten grondslag. In de Westerse wereld is ook sprake van het knappen van een zeepbel, die van de kredietverlening. Voor die puihopen definitief zijn opgeruimd zijn we aardig wat jaartjes verder.
Martin Crum
Martin Crum is hoofdredacteur van Inveztor. Disclaimer Crum: geen posities in bovengenoemde fondsen op het moment van publiceren.
