Iran is een bijzonder land. Helaas kom ik er niet binnen. Mijn dubbele paspoort maakt dat onmogelijk. Maakt niet uit, hun gemis. Spendeer ik mijn geld gewoon ergens anders. Maar het land is wel erg fascinerend. Om te beginnen hadden ze de eerste populistische President. Nou is in Iran populair worden niet zo heel moeilijk. Gewoon Dood aan alle Joden roepen en je bent goed bezig. Doe dan nog wat tests met raketten en koop in Pakistan een atoombom. Dan heb je eigenlijk alles bij elkaar.
Nou heeft Iran een uitdagende situatie. Het land heeft de laatste goedkoop winbare olie reserves van de wereld. De sancties van de Verenigde Staten zorgen er echter voor dat de meeste oliemaatschappijen hier geen poging voor zullen doen. Immers kunnen ze dan geen activiteiten op de Amerikaanse markt uitvoeren.
Nou speelt Iran een belangrijke rol in het Midden Oosten. Het land heeft als aartsrivaal Saudi-Arabië. Dat land is onze bondgenoot. Vrouwen die verkracht worden krijgen aldaar stokslagen. Bijkomende bijzonderheid is dat ik Saudi-Arabië niet binnen kom. Een ander nadeel van mijn twee paspoorten. Niet dat ik iets aan Saudi-Arabië mis.
Als we kijken naar wat Iran in het Midden Oosten heeft bereikt dan moeten we toegeven dat het land behoorlijk heeft gewonnen. De oorlog in Syrie loopt op zijn einde. De westerse alliantie heeft verloren. Assad zit in Syrie stevig in het zadel. Dit grotendeels dankzij Iran en Rusland. Het is spijtig om te zeggen: maar het westen heeft verloren.
Nu kijken we eens naar Iran. Het land heeft grote problemen. Het land had de eerste populistische leider: Ahmadinejad. Het land heeft, als laatste, nog goedkoop winbare oliereserves. Dankzij het Amerikaanse embargo is dit echter niet mogelijk. Tenzij je de Amerikaanse markt wilt kan je de Iraanse olie reserves niet gebruiken.
Een nadeel van al die oorlogen is dat het erg duur is. Dat moet opgebracht worden door de mensen van Iran. Die te maken hebben met hyperinflatie, corruptie, tekorten aan voedsel en ga zo maar door. De conclusie is dat de mensen van Iran het ongenoegen hebben te betalen voor de oorlog. Geld wat beter gebruikt had kunnen worden voor het verbeteren van de leefomstandigheden.
De populistische Ahmadinejad heeft, naast het dreigen met het uitroeien van iedereen die in Israël woont, ook enkele goede dingen gedaan. Hij heeft geprobeerd de economie te liberaliseren. Minder overheid, meer ondernemerschap, meer efficiency en innovaties die het leven van de mensen kan verbeteren. Het had echter ook een onbedoeld effect. De gevolgen? De Republikeinse garde voerde een economische machtsgreep uit. Ze hadden de macht en al dat geld kon gebruikt worden in het verstevigen van hun greep op de samenleving.
Al dat geld is ingezet in de strijd in Syrië en het financieren van terroristische groeperingen als Hezbollah en Hamas.
Dit roept de vraag op wat er kan gebeuren om de levensomstandigheden te verbeteren. Onlangs kwam er een goed plan. Het aanleggen van een rivier. Vanaf de Kaspische Zee een rivier aanleggen en zo stukken woestijn geschikt maken voor landbouw. Stelt u zich eens voor: de woestijn gebruiken om eten te verbouwen. Wat dat voor de mensen van Iran zou betekenen. Simpelweg de levensstandaard verbeteren. Maar er is een nadeel. Dankzij de opwarming van de aarde neemt de Kaspische Zee in omvang af. Zoals het er nu uitziet is die zee opgedroogd over 75 jaar.
Wat maakt dat uit? De Kaspische Zee droogt uit. Iran heeft een populair export product: kaviaar. Dat zal dan niet meer mogelijk zijn. Nou is infrastructuur erg duur. Dankzij de economische machtsgreep en alle dure proxy oorlog houdt dat in dat er simpelweg nu geen geld is voor welke ontwikkeling dan ook.
