Afgelopen woensdag zat iedereen op de tip van zijn stoel in afwachting van wat Jay Powell zou aankondigen in verband met de rentestand. Die is weer 25 basispunten hoger gegaan tot een maximum van 2,5 % en de reactie van de aandelenmarkten was meteen voelbaar: de Dow dipte onder het belangrijke steunniveau van 23500. Op die manier werd weer een plakje van deze salami-crash afgesneden. Een crash in slow motion, om verschillende redenen.
Ten eerste zijn er de margin calls. Als brave Europese belegger denk je er niet in de eerste plaats aan om aandelen te kopen met schuld. In de VS is dat anders. Daar is het heel gewoon om aandelen op margin te kopen. Het onderpand? Aandelen. Je koopt bijvoorbeeld 100 stuks Apple aan 200 dollar en op basis van die waarde van 20 000 USD kun je dan bijvoorbeeld 18 000 USD lenen (men past altijd een discount toe). En wat doe je dan met dat geld? Tja. Meer aandelen Apple kopen natuurlijk.
Dat gaat allemaal goed zolang de prijzen stijgen, maar vanaf het moment dat een aandeel het wat minder doet – Apple is ondertussen naar 160 USD gezakt – is dat allemaal minder prettig. Dan…Lees verder
