Optiestrategieën

In een eerdere column heb ik opties een keer de mooiste uitvinding na het wiel genoemd. Uiteraard geldt dit alleen voor degenen die er mee om kunnen gaan.
Gebruik je ze om veiliger op de beurs te kunnen handelen dan is dat natuurlijk heel wat anders dan dat je ze gebruikt als een alternatief voor het casino. In het casino kun je alleen het geld verliezen wat je op de tafel hebt gelegd. In dat opzicht is het dus eigenlijk nog een stuk veiliger dan handelen op de beurs, omdat je daar je hand zodanig kunt overspelen dat er door de bank of broker nog om een bijstorting wordt gevraagd.
De gebruiksmogelijkheden van opties zijn enorm en er zijn weinig marktsituaties waar opties niet op enigerlei wijze slim ingepast zouden kunnen worden.

Degenen die gewend zijn om rechtstreeks in aandelen te beleggen kunnen bijvoorbeeld op eenvoudige wijze een extra rendement realiseren op hun bestaande portefeuille. Degenen waar de aandelenportefeuille nog in aanbouw is, kan ze daarentegen juist gebruiken om de aandelen met een leuke korting te kunnen inkopen.
Ook kun je er de aandelenportefeuille geheel of gedeeltelijk mee tegen een scherpe daling beschermen. Dit kan door puts te kopen, maar dan moet men wel weten welke. Door zich niet in de materie te verdiepen, worden nog steeds fouten gemaakt en kiest men opties met zo’n korte looptijd en op een zodanige uitoefenprijs dat het tegen een daling niet helpt. Het zijn tragische situaties als men na een koersval hoort dat beleggers zich tegen een daling hadden “ingedekt”, maar toen de daling inderdaad plaatsvond de gekochte puts vanwege het verdampen van de tijdswaarde zelf ook nog eens op verlies kwamen te staan, zodat men dit negatieve resultaat nog bij de verliezen op de aandelen diende op te tellen. Het idee om te beschermen was op zich goed en ook nog goed getimed, maar door een verkeerde keuze toch nog fout.
In sommige gevallen zijn er met aandelen/-optiecombinaties heel lucratieve constructies op te zetten. Hierdoor kan men bijvoorbeeld, na het expireren van de opties, de onderliggende aandelen met een veel hogere winst verkopen dan wat zonder opties mogelijk zou zijn geweest. Mocht deze constructie mislukken dan worden op de expiratiedag automatisch een aantal aandelen met een grote korting bijgekocht, waardoor een betere gemiddelde prijs ontstaat. Wil men dat echter niet dan kan men de levering nog een tijdje uitstellen waardoor de korting nog hoger wordt. Door verkochte opties simpelweg terug te kopen kan desgewenst ook van de hele levering van aandelen worden afgezien.
Is men voornemens om in AEX aandelen te beleggen dan kan men een investering met precies dezelfde winstkansen ook met uitsluitend langlopende opties doen.    De investering is in zo’n geval veel lager en alles wat men investeert kan men ook niet verliezen. Het overgebleven geld kan men gewoon op rente zetten. Het is zelfs zo dat degenen die via langlopende opties bijvoorbeeld in de in AEX-index hebben belegd, bij een dramatische beursdaling, aanzienlijk beter af zijn dan de aandelenbelegger die met precies dezelfde daling te maken heeft gekregen . . .
Een buitenstaander denkt, dat hij voor het lapje wordt gehouden. Dat de investering minder dan de helft als bij een rechtstreekse belegging in aandelen is, kan men nog wel begrijpen, maar dan ook nog aanzienlijk minder verlies bij een koersval dat kan toch niet?  Hoe kun je nu wel voor bijna 100% profiteren van een stijging, maar komt men bij een ferme koersdaling er veel beter vanaf dan de aandelenbelegger? Net als met zoveel dingen is het, als men het eenmaal weet, verbijsterend eenvoudig en is het met een simpel voorbeeld heel gemakkelijk aan te tonen.
Stel, een aandelen en een optiebelegger kopen precies op hetzelfde moment 1x de waarde van de complete AEX index. Moment van aankoop stellen we gemakshalve even bij een AEX stand van 340.

Vervolgens daalt de AEX met grote snelheid met 100 punten tot 240.
Het verlies voor de aandelenbelegger is exact 100 punten, daar helpt geen moedertje lief aan. Bij de optiebelegger zijn de langlopende opties gedaald met bijvoorbeeld slechts 85 punten! Dat is dan zo’n 15% minder …
Dit wordt veroorzaakt door de zogenaamde “parachutewerking”. De gekochte call-opties verliezen uiteraard ook aanzienlijk aan waarde, maar bouwen tijdens de daling een groot bedrag aan verwachtingswaarde op. Een zeer snelle daling is daar niet eens voor nodig, want alleen het feit dat ze dichter bij hun eigen uitoefenprijs komen zorgt er automatisch voor dat er een flink bedrag aan verwachtingswaarde inloopt. De slimme optiebelegger zal deze opties vasthouden tot dat de koers van de fors lagere AEX precies gelijk staat met de uitoefenprijs van zijn gekochte calloptie. Dat is namelijk het moment dat de optie zijn maximale verwachtingswaarde heeft bereikt! Blijft men langer zitten dan gaat de verwachtingswaarde namelijk weer naar beneden en gaat dit tijdelijke voordeel weer deels verloren. Verwacht men een verdere daling dan dient met deze optie om te wisselen voor een optie die zowel nog wat langer loopt en daarbij ook nog minder tijdswaarde in zich heeft. Het opwaartse potentieel is dan weer ongeveer hetzelfde als op het moment dat men begonnen is en op de weg terug heeft men dan veel meer kans om de verliezen goed te maken.

Een geheel andere manier van het handelen met opties is om dure langlopende opties te kopen en hier stelselmatig kortlopende goedkope opties op te schrijven. De gekochte opties kan men zien als de investering in een te verhuren object. De kortlopende geschreven opties ziet men als de huur die men bijvoorbeeld maandelijks ontvangt. Op een gegeven moment zal het zo zijn dat er na verloop van tijd zoveel huur is ontvangen dat de gekochte opties daardoor a.h.w. gratis geworden zijn. Dat is natuurlijk geen belemmering om nog door te gaan met het schrijven van kortlopende opties. Het is echter een prettig idee dat de oorspronkelijke investering wel al terugverdiend is. Een hypotheekvrij huis als het ware.
Het is ook niet zo moeilijk om met AEX-indexopties een strategie op te zetten die geld gaan genereren als de markt instort en toch geen geld kost als dit niet zou gebeuren. De strategieën die ik op www.tarbo.nl beschrijf, zijn daar in de tweede helft van 2012 mee beschermd geweest. De instorting bleef echter achterwege en achteraf bezien was dit een overbodige actie, maar ja geld heeft het niet gekost. Het leuke daarvan is weer dat je deze strategie eindeloos kunt herhalen. Van tijd tot tijd laat de markt lelijke terugvallen zien en dan is het toch prettig om zo’n strategie op de achtergrond van eventuele andere beursactiviteiten, lopende te hebben.
Wellicht een idee voor het volgende jaar?
Happy Trading,
Jan Breestraat
Docent trendneutrale beurstechieken
www.tarbo.nl

Meer van de auteur

Philips blijft er maar stil bij liggen

AEX analyse: weg is de twijfel