Terwijl iedereen naar AI kijkt
Bijna elk gesprek over de beurs gaat op dit moment over AI. Over chips, over datacenters, en over de vraag hoe hoog de koersen nog kunnen. Ondertussen gebeurt er iets op een plek waar bijna niemand kijkt. Juist dat maakt het zo ongemakkelijk.
De Financial Times beschreef recent wat er gebeurt in de markt voor hoogrentende bedrijfsleningen als een ‘bloodbath’ voor kredietbeleggers. In die markt lenen bedrijven met een zwakkere kredietwaardigheid geld. Ze betalen een hogere rente, omdat het risico groter is. Als beleggers daar massaal de uitgang zoeken, zegt dat veel over hoe zij de komende periode inschatten. Dat oordeel staat niet in een persbericht. Ze geven het met hun eigen geld.
Het veilige rendement dat minder veilig blijkt
Tegelijk bereiken de wanbetalingen in private credit een record. Private credit klinkt ingewikkeld, maar het idee is eenvoudig. Het gaat om leningen aan bedrijven die niet via een bank lopen. Fondsen lenen het geld rechtstreeks uit. Er is geen beurs en geen dagelijkse koers, en van buitenaf zie je er weinig van.
Jarenlang werd dit verkocht als de ideale combinatie van hoger rendement en weinig schommelingen. Die rust was voor een deel schijn. Wat niet dagelijks verhandeld wordt, krijgt ook geen dagelijkse prijs. Een verlies sluipt er daardoor niet geleidelijk in. Het verschijnt ineens, op het moment dat een lener niet meer betaalt.
Die markt is de afgelopen jaren fors gegroeid. Ook Nederlandse pensioenfondsen en verzekeraars hebben er geld in gestoken, op zoek naar rendement. Een deel van jouw pensioen kan dus in leningen zitten waarvan jij noch ik precies weet hoe ze ervoor staan.
Wat 2007 ons al eens liet zien
Dit patroon is niet nieuw. In 2007 verschenen de eerste scheuren in de kredietmarkt, rond Amerikaanse subprime-hypotheken. De aandelenmarkt trok zich daar maandenlang weinig van aan. Pas later volgde de crash. Achteraf bleek dat de signalen er al die tijd waren geweest, alleen op een plek waar de meeste beleggers niet keken.
Kredietbeleggers reageren vaak eerder dan aandelenbeleggers. Een mooi verhaal over groei interesseert hen weinig. Zij willen alleen weten of ze hun geld terugkrijgen. Als juist die groep nerveus wordt, is dat een signaal om serieus te nemen. De geschiedenis herhaalt zich niet exact. Toch kun je beter vroeg kijken dan achteraf verbaasd zijn.
Wat je hier zelf mee kunt
Je hoeft geen kredietanalist te worden om hier iets mee te doen. Begin bij de vraag waar je geld eigenlijk zit. Veel pensioenfondsen publiceren hun beleggingsmix in het jaarverslag. Het loont om te kijken welk deel naar private markten gaat. Het gaat er niet om dat je in paniek raakt. Het gaat erom dat je weet wat je bezit.
Kijk daarnaast kritisch naar je eigen portefeuille. Een product dat stabiel rendement belooft zonder zichtbare schommelingen verdient een tweede blik. Rust op papier is iets anders dan zekerheid. Spreid over beleggingen die je begrijpt en die elke dag een eerlijke prijs krijgen. In onrustige tijden geeft dat je meer grip dan een belofte uit een brochure.
Komende donderdag om 09.00 uur geef ik een gratis online training. Daarin loop ik de 10 wetenschappelijk bewezen beleggingsstrategieën door die werken in elk klimaat, ook nu. Aanmelden kan via deze affiliatelink https://www.beleggen.com/training?r=tom. Het is gratis en de plekken zijn beperkt.
Weet jij hoeveel van jouw pensioen in private credit zit? En vertrouw je erop dat iemand je waarschuwt voordat het misgaat?
