Een paar maanden geleden heb ik samen met enkele collega’s ieder 500 euro geïnvesteerd in een volautomatisch handelssysteem wat enorme rendementen zou moeten kunnen leveren.
De aanbieder was er van overtuigd dat we hier bijzonder mee in onze nopjes zouden zijn en het systeem graag zouden willen promoten bij onze lezers.
We besloten om ieder 500 euro in te leggen zodat het systeem met 3500 euro van start kon gaan.
Honderden transacties verder is er nu nog 148 euro in totaal over.
De broker heeft goede zaken gedaan.
Het systeem heeft een hoogste stand bereikt van 4900 euro en daarna ging het bijna in één streep bergafwaarts. Week na week waren er daarna verliezen te melden
Helaas is dit de standaard. Keer op keer blijkt het zo te zijn dat in de testfase 100% geautomatiseerde systemen het leuk doen en als ze dan écht gaan handelen, dan is het feest na enkele weken al over.
Ik blijf zeggen dat het naar mijn idee zo is dat de zelflerende systemen van de grootste banken de instapmomenten gaan herkennen en zich daar op richten. Immers is het iedere keer zo dat na enkele weken feest er een kentering komt en het systeem ten onder gaat. Banken zijn in staat om ieder jaar winstgevend af te sluiten. Dit is een zero sum opzet. Wat de één wint, verliest de ander. De banken trekken miljarden per jaar uit die markt. Die miljarden komen van consumenten die het keer op keer weer proberen… Ik ben er daar één van…
