Ik heb hier de afgelopen twintig jaar al vaker over geschreven.
Als je een lening bij de bank wil hebben en die lening is 10.000 euro, dan moet je de bank gigantisch veel informatie verstrekken. Het lijkt wel alsof de bank failliet kan gaan op de lening.
Op de bankiers bavianen heuvel moet de laagste bankbediende bij wie je terecht bent gekomen een bankier baviaan met een iets grotere rode kont vinden om die lening af te kunnen tekenen. Die één na laagste bankier baviaan moet ook weer één stapje hoger om ook weer toestemming te vragen tot er een niveau op de heuvel bereikt is van een bank baviaan die een lening van 10.000 euro mag goedkeuren.
Sieuwert van Lienden weet hoe dat werkt. Die wilde 115 miljoen op gebakken lucht en dan kan je alleen terecht als je direct bij de directeur bankier baviaan uitkomt. Je moet alle lagere bank baviaantjes dan voorbij lopen. Die verstoren immers de deal.
Die hoogste bank baviaan directeur heeft geen hoger echelon en dus kan zo’n grote lening direct en zonder lastige vragen afgetikt worden.
De Rabobank had daarom op basis van “het sympathieke verhaal” al 115 miljoen euro klaarstaan voor de mondkapjesdeal van snaaiende Sieuwertje.
Keer op keer trappen de top bankier bavianen in die val. Het is immers hun ego waar op wordt gespeeld. Je bent belangrijk als hoogste bankier baviaan. Jij bepaalt… En dat moet de rest van de organisatie vooral ook maar even weten. Alleen jij doet de grootste deals. Daar ben je directeur voor.
En keer op keer zijn daar de grootste schandalen zodat de regels worden aangescherpt voor alle lagere bank bavianen, maar de directeuren, die blijven onaantastbaar boven op de bank bavianen heuvel zitten en keer op keer dezelfde fouten maken.
