Eind 1991 barstte in Japan een financiële crisis los die tot dan toe zijn gelijke niet kende. Door de overdadige monetaire stimulering – lees: inflatie – gepleegd door de Bank of Japan in de jaren ‘80 waren huizen en aandelen exorbitant gestegen, waarna de kater onvermijdelijk volgde: deflatie. Leningen faalden, prijzen zakten, en de groei kwam nooit meer op het peil van daarvoor.
Dat alles was echter niet nodig geweest, had toenmalig gouverneur Yasushi Mieno de crash die zich onder zijn bewind voordeed simpelweg toegeschreven aan zijn voorgangers, en de markt vrij gelaten. Maar dat kan natuurlijk niet, aangezien Centrale Banken precies de antithese van de vrije markt zijn. En dus liet hij die geheel natuurlijke ontnuchtering van de economie niet betijen. Een nieuw stimulus-programma werd opgezet dat dit keer dan wel zou werken. Zonder bubbles enzo……….
Lees verder
