Als we terugblikken op 2018 dan zien we dat de echt socialistische landen het niet geweldig deden. We zien dat deze landen er structureel niet in slagen welvaart voor de gehele bevolking te faciliteren. Eigenlijk is het ze onmogelijk de bevolking een beetje menswaardig te laten leven. Het is voor hen slechts overleven. Als onderwijzeressen uit Venezuela de prostitutie in de Dominicaanse Republiek prefereren dan gaat het niet goed. Het ANC is in Zuid Afrika hard op weg hetzelfde te veroorzaken. De watertekorten in Kaapstad zijn legendarisch. Alsmede de gevolgen die het op de economie heeft. Helaas zijn we een land vergeten, we hebben er niets over gehoord. Tot nu dan.
Het is spijtig, maar het destructieve beleid zien we in Nicaragua nu ook meer en meer oprukken. Het zal ook daar hongersnood, hogere belastingen en demonstraties veroorzaken.

Laten we eens kijken wat er gaande is aldaar.
Het ging definitief fout toen de pensioenen gemoderniseerd zouden worden. Het moderniseren betekende dat de uitkeringen omlaag gingen. De bijdragen van de werkgevers werden verhoogd. Ze moesten 22,5% betalen. De werknemers kregen het ook te verduren. Ze moesten meer dan 7% van hun salaris aan pensioen bijdragen betalen. Dus: meer betalen voor minder. Resultaat: de mensen gaan de straat op.
Zoals zoveel dictatoriale regeringen werd dit niet op vreedzame methode getolereerd. De demonstraties werden bruut uit elkaar geslagen. Ik blijf mij er persoonlijk over verbazen. Een arbeidersparadijs en de overheid slaat demonstrerende arbeiders in elkaar.
Maar dit alleen is niet genoeg. De armoede nam snel toe. Tot het absurde percentage van 39,9%. 175,000 Mensen werden ontslagen en 300,000 banen werden tijdelijk opgeschort. Deze mensen zijn dus niet ontslagen, althans in de statistiek. Tel erbij op dat 10,000 ondernemers gedwongen waren hun bedrijf te sluiten. Ze konden en mochten niet langer economische en maatschappelijke waarde genereren via het meest eerbare wat er is: het dienen van klanten.
Vervolgens werd het nog erger. Het Amerikaanse congres begon hierover te vergaderen. Amerikaanse politici wilde de problemen oplossen en er moesten dus vrije verkiezingen komen. Om dat kracht bij te zetten kwamen er sancties. Regeringsfunctionarissen uit Nicaragua mogen de VS niet in, leningen werden opgeschort. Het gevolg? De economie, volkomen afhankelijk van de VS, implodeerde. Helaas was het arbeidersparadijs er niet in geslaagd de bronnen van werkgelegenheid te diversifiëren.
Hierop kwam er een complete bankrun tot stand. In de periode van 9 maanden werd 28% van alle tegoeden bij de banken weggehaald. Kleine spaarders namen het zekere voor het onzekere. Grote spaarders en investeerders brachten hun geld simpelweg het land uit.
Uiteindelijk is er nu geen serieuze oplossing. Wederom een samenleving die volkomen uit elkaar gevallen is.
