Als komende zomer op de velden in de Oekraïne niet gezaaid gaat worden, dan zal dit wereldwijd gevoeld gaan worden. Oekraïne is namelijk een grote leverancier van graan.
Bij ons zorgt dat voor kleine ergernissen omdat brood en graanproducten iets duurder worden.
In arme landen gaat het voor enorme honger zorgen, want een kleine prijsverhoging is voor iemand die al 50% van het inkomen kwijt is aan voedsel een ramp.
De wereld moet er dus rekening mee houden dat er elders meer gezaaid moet worden.
In Nederland geven we steeds meer landbouwgrond terug aan de natuur. Nu hebben we nog maar weinig natuur, dus zo gek is dat niet, maar hoe verstandig is het in 2022 als we weten dat er een potentiële ramp aan zit te komen?
Moeten we dan niet inzetten op een jaar maximale opbrengst en ook zaaien op plekken die we in 2022 aan de natuur terug wilden geven? Of is onze natuur belangrijker dan de levens van zeg een paar honderdduizend Afrikanen?
