(Kerst verhaal)
Een boere kip liep rond in het chique Amsterdam en zag op beursplein 5 een gebouw staan, waar heel wat kalkoenen rondliepen. Hij was benieuwd wat daar gebeurde? Toen hij het gebouw binnenstapte zag hij allemaal kalkoenen die goed doorvoed waren en er een zorgeloos leventje leden. Aan de voordeur stopte plots een vrachtwagen van het Ministerie van financien, en die bracht bakken vol eten mee om alle kalkoenen die aanwezig waren te voeden. De kip vroeg aan een dikke bezadigde kalkoen, wat hier eigenlijk gebeurde. Die verklaarde dat iedere geselecteerde kalkoen, en dat waren er 25, dagelijks gewogen werden, en dat het gewicht van alle kalkoenen gepubliceerd werd. Momenteel stond te stand op 391kg. (AEX 21 dec. 2013) Daar de kalkoenen dagelijks gratis eten kregen van de overheid was deze index sinds het begin van het jaar al heel mooi gestegen.
Gezien alle kalkoenen vanaf januari dikker en dikker werden, waren deze kalkoenen er dan ook van overtuigd dat de overheid het beste met hen voorhad. Fundamentele analysten en technische analisten hadden hele mooie grafieken getrokken, en verklaarden dagelijks in de kranten hun zienswijze en profetieën over het toekomstig gewicht van de kalkoenen. Iedereen had het er druk mee. Er was zelfs een weddingschappen beurs over het gewicht van de kalkoenen, en men kon zelfs een optie nemen op een kalkoen. Maar…, tegen het einde van het jaar, toen het vertrouwen van de kalkoenen in de overheid en hun geregeld leven het grootste was, viel de hakbijl, en werden ze afgevoerd. Om in de sfeer te blijven, er kwam een “Black Swan” voorbij.
Toen de boere kip, op tweede kerstdag, in de krant las over het “Black Swan“ gebeuren van de kalkoenen, overdacht hij met zijn boerenverstand dit hele gebeuren en concludeerde:
De kunstmatige stabiliteit, waarin de kalkoenen geloofden, was gebaseerd op het gratis eten van de overheid, die dat blijkbaar uit het niets konden toveren. Dat fundamentele en technische analisten enkel werken met data uit het verleden, en dus onmogelijk de toekomst in december van de kalkoenen konden voorspellen. Dat veel van die kalkoenen-index berustte op het vertrouwen dat kunstmatig aan de kalkoenen gegeven werd zodat ze niet zouden gaan lopen. Ogenschijnlijk had het vele eten de kalkoenen in een confort zone geplaats, waar het behaagelijk vertoeven was, en waar men zich zeker niet afvroeg “wie” uiteinelijk dat vele eten eigenlijk gaat betalen. Het eten was er, dat was voldoende, dan ga je toch niet moeilijk doen. Het bordje aan de muur “There is no such thing as a free lunch” was diskreet van de muur gehaald. De kalkoenen moesten blijven geloven in het sprookje van gemakkelijke gewichtstoename en dat het feest was. Dit nietegenstaande de cijfers van de graanproductie bij de boeren al jaren achter elkaar daalde. De kip besloot dat meerwaarde enkel gecreeërd kan word door werken en eieren te leggen, en niet door over eieren te praten en te speculeren hoeveel eieren er gelegd kunnen worden. Dat in die hele beursplein 5 industrie veel gekakeld werd, maar het weinig bijgedragen had aan het leven van de vele andere kalkoenen die niet gratis vetgemest werden Dat de overheid niet te vertrouwen is als ze gratis eten uitdeeld, want dat dat je kop kan kosten. Als voornemen voor het nieuwe jaar, besloot de boere kip naarstig verder te werken voor het welzijn van zijn gezin, zijn opbrengsten in substantiele dingen te steken zoals een kippenhok, graan en levensnoodzakelijke dingen. De overheid te wantrouwen, en gewoon verder op zijn boerenverstand te vertrouwen dat hem zegt, dat schuld iets is dat moet worden terugbetaald. Nietegenstaand hij niet begreep waar het gratis eten vandaan kwam, had de kip medelijden met de dikke kalkoenen, die onwetend naar de slachtbank werden geleid. De boeren kip zijn besluit stond vast! 2014 word het jaar van hard werken, behoedzaamheid, en oplettendheid tegenover de (r)overheid.
Indien u dit jaar aan de feestdis kalkoen heeft, heeft u stof tot praten. Prettige feestdagen
