We kunnen veilig stellen dat de leiders van China opgeleid zijn in het westen. Daardoor zijn ze onder invloed van de westerse mentaliteit. Laten we daarom eens kijken naar hoe China zal reageren op de volgende ineenstorting van de westerse economie.
Laten we eerst even kijken waarom we een ineenstorting van de westerse economie hebben. De problemen die het westen moet ondergaan kunnen we in enkele groepen onderbrengen:
Innovaties,
Sociale zekerheid,
Pensionering,
Overheidsschulden,
Persoonlijke schulden,
Globalisatie,
Innovatie
Innovaties voor economische voorspoed. Tegelijkertijd zorgt het ervoor dat tegen de 5% van de gewerkte uren per jaar niet meer nodig is. Wegbezuinigd dus. Neem het Internet of Things en kunstmatige intelligentie. Bedrijven ontwikkelen nu allerlei nieuwe producten en services. 10 Jaar geleden zagen we de introductie van de tablet en iPhone. Kijk eens hoe deze de samenleving verandert hebben.
Dankzij het 3d printen zien we een reductie van de noodzaak van fabrieken, transport behoeftes en ga zo maar door. Alle sectoren van economie en alle banen kunnen wegbezuinigd worden of gewoon geautomatiseerd worden dankzij innovaties.
Sociale zekerheid,
Sociale zekerheid is gefinancierd door de belastingbetaler. Dit is iets wat we ons moeten herinneren wanneer we ons realiseren dat de samenleving ouder wordt. Dit moeten we in ons hoofd houden als we het hebben over uitkeringen of andere vergoedingen. Voor iedere euro die de staat uitgeeft moet een euro opgehaald worden bij de belastingbetaler. Of geleend worden. Daarna moet het geleende bedrag en de rente bij de belastingbetaler opgehaald worden.
Pensionering
Het westen wordt ouder. In de Verenigde Staten is een dekkingsgraad van de pensioenen van 50% normaal. Of eigenlijk heel goed. Fondsen die doorgaans door politici bestuurt worden. Helaas kunnen overheden niet failliet gaan. Overheden verhogen gewoon de belasting. Dat doen ze zonder na te denken wat dit voor de inwoners van een land betekend.
Overheid schulden,
Overheden worden gered door het IMF. Als het IMF niet over de brug komt dan is er wel de een of andere bureaucratische organisatie die overheden overeind zal houden. Na de redding worden wat overheidsbedrijven verkocht, schulden afgeschreven en de particuliere investeerders krijgen te horen dat ze niet al hun geld terug krijgen.
Realiseert u zich dat er geen gelijkheid is, althans vanuit een juridisch kader. Bedrijven die in handen van de staat zijn worden uitgezonderd van deze afschrijving. Privé investeerders, zoals hedge fondsen, krijgen te horen dat ze kunnen afschrijven. Ik noem dit pure discriminatie. Helaas ziet de overheid niet zo. Die is immers wat gelijker dan dat de privé sector is.
Persoonlijke schulden
Privé schulden zijn een erg groot probleem in de (westerse) wereld. De berg aan persoonlijke schulden maakt andere mensen rijk. Persoonlijk waardeer ik het meer om zelf rijk te worden. De meeste mensen die vastgoed kopen financieren het niet zelf. Ze halen het geld bij de bank of een hypotheek verstrekker. Dus eigenlijk maken ze die hypotheek verstrekker rijker. Iedere mand opnieuw. Stelt u zichzelf eens de volgende vraag: hoe verstandig is het om andere mensen rijk te maken? Is dat voor uw persoonlijke financiën een verstandig iets?
Omdat de nieuwe generatie Chinese leiders in het westen is opgeleid, weten ze wat de risico’s zijn. Ze kennen de problemen van het westerse economische en monetaire model. Ze zien hoe onze centrale banken vermogen opeten. Hoe ze de mensheid in armoede houden.
Na de, zeer spijtige, dood van Mao werd de leiding van China geconfronteerd met grote veranderingen. Mao was in staat het land te verenigen. De Chinese leiding werd geconfronteerd met het succes van Signapore en Hong Kong. Gebieden die zichzelf ontwikkelden uit moeras tot bakens van welvaart en economische voorspoed. De twee steden werden overlopen door Chinese arbeiders. Mensen die vluchten, maar die geen sociale zekerheid kregen. Dus werkten ze erg hard. Ze spaarden geld en bouwden, dankzij het goede fiscale beleid, vermogen op.
De CCP realiseerde zich dat ze moest afstappen van de ideologische communistische leer. Ze gingen voor het kapitalisme. Ze zagen de toenemende economische problemen in de Sovjet Unie. Dus werd een oplossing gezocht in een nieuw verband: een samenwerking met de Verenigde Staten.
De Marxistische economische theorie ging (en gaat nog steeds) uit van de ineenstorting van de westerse economie. Het betekend ook dat de westerse munten waardeloos zullen worden. Dus werd afstand genomen van deze valuta’s.
China deed het enige verstandige. Ze zetten vol in op het enige wat, vanuit een historisch perspectief, ze zette in op Goud. Ze kochten het en sloegen het op in de kluizen van de centrale bank. De verzameling goud was niet alleen een verzekering tegen inflatie. Wat was ook verstandig vanuit macro economisch perspectief. Immers is dit wat je moet doen om economische instabiliteit te voorkomen.

In de jaren ’90 van de vorige eeuw was er geen kapitaalvlucht meer uit China. De inkomsten in buitenlandse valuta waren groter dan de kapitaalvlucht. De Chinese centrale overheid vertrouwde de Amerikaanse Dollar niet. Tegelijkertijd verloren westerse overheden en centrale banken hun vertrouwen in Goud. Dus de Chinezen waren maar wat betreft om dit te kopen. Hierdoor kwam een versnelling van het vergaren in Goud.
Toen stortte de Sovjet Unie in. Dit was een revolutionaire verandering in de relatie tussen de Verenigde Staten en China. Immers was de gemeenschappelijke vijand van het toneel verdwenen. De Verenigde Staten begon China meer en meer te zien als een vijand.
Tegelijkertijd voerde China een beleid waarin al haar kaarten op Goud inzette. Met westerse centrale banken die verkochten waren de Chinezen in staat versneld Goud in haar kluis te verzamelen. De inwoners van China begonnen zelf Goud te verzamelen.
Nu komen we op het echte probleem. De nieuwe generatie van westerse regeringsleiders en centrale bankiers realiseert zich de waarde van Goud. Maar China is de grootste eigenaar van fysiek Goud. De capaciteit in de mijnbouw is ernstig gereduceerd. Dus de kosten om het de winnen zijn toegenomen. Dit betekend dus dat de westerse belastingbetalers meer moeten betalen voor hun economische veiligheid. Westerse belastingbetalers zullen de meerprijs moeten betalen. Allemaal dankzij het falen van de westerse leiders om zichzelf te informeren over wat echt economische waarde heeft.
