Als het licht uitgaat, dan pas blijkt je karakter.
Ik sprak vorige week een goede vriend en collega vrijwilliger in ons dorp.
Hij was gevraagd om als vrijwilliger deel te nemen aan de organisatie van een groot feest.
De vijf initiatiefnemers gaven aan dat ze allemaal als vrijwilliger deel zouden nemen, maar dat ze ieder voor zich wel 10.000 euro zouden declareren in verband met de ingezette uren. Ook hij mocht zijn vrijwilligersuren declareren.
Mijn vriend hoorde dat aan en heeft vriendelijk maar kordaat direct bedankt voor de eer. Hij heeft geen rol in de organisatie van het grote feest gehad.
Als je de grens niet kent tussen vrijwilligerswerk en betaalde arbeid, dan zijn ongetwijfeld meer grenzen vervaagd.
Jezelf als vrijwilliger 10.000 euro voor de ingezette uren toekennen, maakt duidelijk dat het dus pertinent GEEN vrijwilligerswerk meer is. Het is een grove belediging naar echte vrijwilligers toe.
Uiteindelijk werd het prachtige feest met een budget van 700.000 euro een financieel drama met maar liefst 200.000 euro tekort. Verschillende toeleveranciers werden niet betaald en de vijf initiatiefnemers hebben ondertussen de gedeclareerde 10.000 euro per persoon weer terug moeten storten.
De vraag is hoe dit nu uiteindelijk opgelost gaat worden, want het hele verhaal is omgeven door de nodige prangende vragen.
Een externe accountant werd gevraagd de zaak te onderzoeken en gaf de opdracht na twee dagen terug. De gemeente werd gevraagd om het tekort van nu nog 150.000 euro te dekken en wil hooguit tot 100.000 euro gaan, mits er alsnog een onafhankelijk accountantsonderzoek komt waaruit blijkt dat het tekort legaal is ontstaan en bestaat uit subsidiabele onderdelen. Enkele posten die zijn opgevoerd zijn op zijn minst onduidelijk en ook het feit dat bepaalde leveranciers snel een totale betaling kregen en anderen niets, roept vragen op.
Ik ben zijdelings partij in dit verhaal daar mijn dochter en schoonzoon leveranciers waren die nog een forse openstaande post hebben. Het was mijn open brief naar de gemeenteraad toe die deze zaak in de openbaarheid bracht. Daar waren ze niet blij mee, maar ik opereer nu eenmaal graag bij vol licht en volle openheid. Immers in duisternis is helaas niet iedereen te vertrouwen.
