Op 15 december was het zover. In Madrid gebeurde het. De 10 leden, destijds, van de EC besloten tot een munt. Vanaf 1 januari 1999 voor het girale en vanaf 1 januari 2002 zou het fysieke geld vervangen worden. Niet alle leden besloten om hem te nemen. Het Verenigd Koninkrijk, Denemarken en Zweden besloten hun monetaire onafhankelijkheid te behouden. Hetgeen ze tot op de dag van vandaag doen. Maar in 2004 kwamen Polen, Hongarije en Tsjechië erbij.
Vanaf dag 1 was er een groot probleem met de Euro. Hij moest aan de massa verkocht worden. Hoe doe je dat in zo’n divers economisch gebied? Veel Duitsers vreesden dat ze moesten betalen voor Zuid Europa. Dus werd ze vertelt dat dit niet zou gebeuren. De Euro was er gewoon om handel in de Eurozone te vergemakkelijken.
Maar de Duitsers sleepten er wat waarborgen uit. De ECB zou geen staatsschuld kopen. Het zou ook niet intekenen. Het zou het wel van de banken in lidstaten als onderpand accepteren. Om ze uit de brand te helpen in geval van problemen. Tegelijkertijd werd monetaire stimulatie per verdrag niet mogelijk gemaakt.
Hoe ver zijn we hier vanaf? De Euro is geworden wat de Duitsers vreesden. Geleidelijk aan heeft de Frans-Italiaanse tandem de Euro een stukje verder naar hun droom geholpen. Een mogelijkheid om, zonder verantwoording, dromen te doen uitkomen. Tekorten konden oplopen en er is altijd een crisis.
Hier was, bij de oprichting, van de Euro een praktische oplossing voor. Simpel dek iedere gecreëerde Euro met Goud. Gebieden die een door Goud gedekte munt hebben genieten van vrede en stabiliteit. Dat is wat de Europese Unie zegt na te streven. Terwijl landen en gebieden die een munt hebben die eindeloos bij geprint kan worden doorlopend conflicten hebben. Om deze conflicten te verhullen werd de Euro, stukje bij beetje, aangepast naar de Zuid Europeze wensen.
De eerste grote stap zagen we in 2010. Met de Griekenland crisis. Nadat de Grieken zichzelf dankzij fraude en boter op de Straatsburgse / Brusselse en Frankfurtse voorhoofden de Euro ingefraudeerd had, ging de fraude door. De Grieken konden nu onder Duitse omstandigheden lenen. Geen hoge rentes, maar lage rentes. Hier zijn investeerders zeer zeker schuldig aan. Een junk geef je geen geld voor een volgend shot. Een junk geef je behandeling, zet je onder financiële controle en help je zijn/haar leven weer op te bouwen.
Er was een oplossing voor de Griekse crisis. Niet eentje die duurzaam was. Niet eentje die de Euro zou versterken. Niet eentje die Griekenland een korte pijn gaf en dan een weg omhoog. Nee, de ECB begon staatsschuld op te komen. In het begin op de secundaire markt. Hetgeen tot op de dag van vandaag doorgaat. Onbeperkt geld printen. Wie staatsschuld heeft kan ze aan de ECB verkopen.
Dan krijgen we het Europese Stabiliteit Fonds (ESM in Engels). Zuid Europa won weer. Duitsland had eerst nog bedongen dat er harde hervormingen gekoppeld werden aan leningen. Immers was er een reden dat de landen niet op de kapitaalmarkt kunnen lenen.
De Duitsers hadden een oplossing. Een fiscale samenwerking. In de basis onderschreven alle leden een gebalanceerd budget te hebben. Dus de schuldenberg moest niet groter worden. Dan hebben we inflatie om het weg te werken. Dat we daarmee de koopkracht van de mint ondermijnen (dus ten laste van de inwoners) is iets wat men op de koop toe nam.
Noord Europa wilde dat het ESM niet gebruikt werd. Terwijl het zuiden een prachtige nieuwe bron van financiering zag. Hetgeen betekende dat er een nieuwe diplomatieke en politieke rel was. Laat ik een voorbeeld geven hoe dit werkt.
Stel een bank in Malta, Spanje, Frankrijk of Griekenland heeft staatsobligaties gekocht van haar eigen overheid. De overheid kan daarmee de verzorgingsstaat, militaire uitgaven, een salaris verhoging voor politici of zo. Maar de overheid kan niet terugbetalen. Er zijn geen financiers. Nu kan men het stabiliteit fonds gebruiken om die banken overeind te houden. Zonder de hervormingen die nodig zouden zijn of een gebalanceerd budget. Maar politici hebben het zwaar. Ik snap dat ze een salaris verhoging nodig hebben.
Dit betekend dat Zuid Europa door kan gaan op de ingeslagen weg. Een route die alleen maar meer instabiliteit en inflatie oplevert. Ik blijf inflatie benadrukken om een goede reden. Ieder procent inflatie is een procent die u minder kunt uitgeven. Terwijl het voorkomen had kunnen worden.
Dus wat moet u nu doen. Tot slot van reden is dit het belangrijkste om te doen. Ik kan een hoop zeggen wat u moet doen. Maar u kunt niet de Goud standaard helemaal zelf doorvoeren. Tenminste, niet voor het hele land.
Wat u wel kunt doen is uzelf voorbereiden op dat wat er gaat gebeuren. Daarnaast kunt u snel in het enige echte geld stappen. Inderdaad Goud. Als de Euro klapt zal Goud door het dak gaan. Bij beide krijgt u met coupon Tom ook nog eens 30% korting.
